Ook constant het gevoel dat u op uw werk door de mand zal vallen?

© Elise Vandeplancke

, door (katrin swartenbroux)

31

In mijn hoofd gaat het als volgt: ik word in het bureau van de hoofdredacteur geroepen. Ik moet niet eens gaan zitten, het is een uitgemaakte zaak. “Swartenbroux, we zagen dat je tweets wel wat likes haalden, dus we besloten je een kans te geven. Maar veel meer dan snippets tikken lukt toch niet echt. Noem je dit nu zelf journalistiek?” Waarop ik mijn biezen moet pakken. Dat gaat snel, aangezien ons bedrijf het clean-deskprincipe hanteert. Ik kan niet eens een vetplant of een koffiemok in mijn handtas steken – een kartonnen doos zou al helemaal overdreven zijn. Wanneer ik naar de lift wandel, kijken mijn collega’s amper op. Dit komt voor niemand als een verrassing. Zeker voor mezelf niet.

“Een klassiek geval van impostor syndrome”, lacht Vréneli Stadelmaier wanneer ik haar over mijn nachtmerries vertel. De Nederlandse coach die zich uitsluitend richt op ambitieuze vrouwen, heeft zich gespecialiseerd in mensen met het oplichterssyndroom – omdat ze het zoveel in haar eigen praktijk zag terugkeren. De informatie die ze in de loop van de jaren verzamelde, bundelde ze in het boek F*ck die onzekerheid. “Het gevoel van door de mand te vallen, een te fraai beeld van jezelf voor te spiegelen, en de angst voor het moment waarop je maskers afvallen, dat zijn allemaal dingen die typisch zijn voor mensen die lijden aan het oplichterssyndroom. Het is een hardnekkig beestje.”

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: