Jef en Toon Martens, de producers achter de internethit '212' van Azealia Banks

, door (kt)

3
23530_460-azealia.jpg

En die - oeps - nergens vermeldde dat haar basistrack eigenlijk 'Float My Boat' heet, een nummer dat in 2009 werd ineengestoken door Lazy Jay, het alter ego van Jef Martens en zijn broer Toon. Uit Hoogstraten, jom! Jef en Toon vielen eind september van hun stoel toen ze een mailtje kregen van een vriend bij Studio Brussel.

Jef Martens «'t Was Nadiem Shah die me een privétweet stuurde: 'Is dat nummer van die Azealia Banks dat op de blog van Kele (Okereke, ex-Bloc Party, red.) staat nu niet jullie 'Float My Boat', of ben ik gewoon zot aan het worden?' Wij direct gaan checken, en ja hoor: ons nummer, met raps er bovenop, en met een straffe videoclip.»

Toon Martens «Laat ons wel wezen: bángelijk goeie raps, en een bangelijk straffe videoclip. Dat nieuwe nummer knalt uit de speakers, 't is echt nog beter geworden. We waren er direct zot van. Maar we vonden het wel raar dat er nergens bij vermeld stond dat het óns nummer was. We hebben via Twitter contact met haar en haar manager opgenomen, en we kregen een vriendelijk mailtje terug. Met de verontschuldiging dat ze ons wel hadden willen contacteren maar ons niet meteen konden vinden. Dat vonden we wel een beetje raar: we zitten op MySpace, Facebook, Twitter en YouTube - je hoeft niet eens zo verschrikkelijk handig met Google te zijn om ons te vinden (lacht). Maar kom: we tilden daar niet zwaar aan, we waren allang blij dat we on speaking terms waren.»

Jef «We begonnen over en weer te mailen en halve toekomstplannen te smeden; ik zag ons al in New York zitten om een heel album met haar te maken. Intussen deed haar clipje de ronde op internet. Lily Allen tweette erover, Mike Shinoda van Linkin Park vermeldde het, Nic Grimshaw en Annie Mac van BBC Radio draaiden het in hun programma. Met als gevolg: whoesj, een steekvlam! Iedereen wilde weten wie die chick met dat fabuleuze nummer was. Maar ondertussen kregen onze publisher en onze platenfirma er ook lucht van: zij zagen het helemaal niet zitten dat er iemand met een nummer uit hun catalogus zomaar aan de haal gaat. En terecht: zij hebben in ons geïnvesteerd, zij laten dat niet zomaar vallen. Oké: '212' is niet officieel uitgebracht, maar ze gaf het nummer wel gratis weg via haar website en andere sociale media, en dat is niks anders dan een copyrightinfringement - het onrechtmatig gebruiken van ons intellectuele eigendom. Eigenlijk zou je daar niet eens over mogen discussiëren: dat doé je niet, punt. Maar we wilden haar ook geen stokken in de wielen steken: dat nummer is verdomme een knaller, daar moet je iets mee doén. Dus wij hadden maar één doel voor ogen: snel een deal sluiten over die copyrights zodat zij dat nummer zou kunnen uitbrengen. Ze zou er haar carrière mee kunnen kickstarten, en wij zouden er ook een graantje van kunnen meepikken als leveranciers van die goeie basistrack. Win-win, zo leek ons.»

HUMO Over wat voor deal spreken we eigenlijk?

Toon «Fifty-fifty: de helft voor haar, de helft voor ons - dat was de deal die haar manager ons voorstelde. In principe hadden wij de volle honderd procent kunnen claimen omdat we zwart op wit kunnen aantonen dat 'Float My Boat' van ons is. Maar daar schiet je niks mee op; je blokkeert alleen de beginnende carrière van een Amerikaanse chick wiens nummer je eigenlijk super vindt. Sorry, maar zo zitten wij niet in elkaar.»

Jef «Het zag er dus goed uit, tot onze platenfirma het nummer offline haalde. En niet zomaar: van de ene dag op de andere verbraken zij alle contact, we kregen geen antwoord op mails, sms'en en telefoontjes, waardoor onze platenfirma ongeduldig werd. Toen ze merkten dat die clip nergens meer te bekijken viel, werden ze natuurlijk wakker - of liever: schoten ze in paniek. Blijkbaar waren zij en haar manager de boer op langs de grote platenfirma's in de hoop een deal te beklinken. Maar 't komt niet echt goed over hé, als je nummer offline gehaald is vanwege een betwisting over copyrights. Waarop zij en haar manager ons niet echt vriendelijk verzochten dat nummer weer online te gooien. Maar zonder een deal waar wij mee kunnen leven? Ik dacht het niet. Je kunt niet iets van iemand stelen om dan plots, als de eigenaar erachter gekomen is, te eisen dat je het mag houden.

»Sindsdien loopt de communicatie via ons management en hun raadsman - een dure Amerikaanse entertainmentadvocaat die me tijdens ons eerste telefoongesprek omstandig uit de doeken deed dat hij alléén de allergrootste sterren vertegenwoordigt, Lady Gaga en Rihanna enzo. Ik heb zelf een paar bevriende platenbazen in New York gebeld, en zij schrokken zich een ongeluk dat dié gast op deze zaak zit: blijkbaar doet hij inderdaad alleen de toppers. Dat kun je op verschillende manieren interpreteren: dat zij misschien al een deal op zak hééft, dat ze dat nummer koste wat kost van ons moet zien los te peuteren, en dat haar platenfirma daarom een dure advocaat op ons dak heeft gestuurd. Ik geloof trouwens nooit dat zij die gast uit eigen zak kan betalen. Maar met speculeren schiet je niet veel op. Toon en ik willen gewoon een regeling waar beide partijen mee kunnen leven.»

HUMO En zou je nog altijd met haar in de studio willen kruipen?

Jef (aarzelt) «Mag ik daar enigszins diplomatisch op antwoorden? Die griet is supergetalenteerd, natuurlijk zou ik graag met haar in de studio duiken om aan nummers te werken. Maar als ik daar eerst een juridische lijdensweg moet voor afleggen, dan weet ik het nog niet zo goed.»

Toon «Weet je wat het grappige is? Wij werken al maanden aan een strijdplan voor Lazy Jay, en dan gebeurt dit.»
Jef «'t Is waar: ik heb de voorbije jaren tientallen nummers gemaakt onder verschillende aliassen. En niet zonder succes. Met het laatste nummer van Basto sta ik in de topvijf van Beatport, de belangrijkste downloadsite voor dancenummers, en ik heb als Basto opgetreden op het hoofdpodium van Tomorrowland. Verder heb ik jumpnummers geschreven - sléchte jumpnummers, ik deed dat voor de grap (lacht). De Duitse ravegroep Scooter heeft een nummer van mij gecovered en daar een half miljoen exemplaren van verkocht; nummers van mijn eigen Felix Project hebben meer dan 10.000 cd-singles verkocht en staan op dik 65 compilaties. Die nummers van Lazy Jay draaiden Jef en ik tijdens het weekend in elkaar, echt puur voor de fun. We namen ze helemaal niet serieus, 't was meer een uitlaatklep. Nu ja: we zagen ook wel dat die tracks het goed deden in clubland, en dat deejays als Tiësto, Fake Blood, Dr. Lektroluv en Laidback Luke fans zijn. 't Leek ons dus geen slecht idee om er eens serieus werk van te maken, misschien zat er wel méér in. En sinds '212' online verscheen, ben ik daar helemaal van overtuigd. Azealia Banks heeft dat nummer niet zonder reden gekozen, hé? Hopelijk komen we er nog uit: die track verdiént dat.»

Jef en Toon Martens, de producers achter de internethit '212' van Azealia Banks

Azealia Banks - 212

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: