Leo Pleysier - De zoon, de maan en de sterren

, door ()

26
leo pleysier

Maar slechts enkele verhalen gaan terug naar de tijd dat de volle melkbus nog in de regenput hing, het merendeel heeft een eigentijdsere setting. Zo is er het intrigerende ‘Alfabet’, met een zoon en zijn revaliderende moeder. Of ‘Lift off’, over een dochter die via Schiphol naar Afrika vliegt, en een vader die onwennig in het lege nest achterblijft.

Pièce de résistance is het lange verhaal ‘Hemelvaartsdag’ met een ik-figuur, waarin we de inmiddels oude Pleysier vermoeden, die op een zomeravond met een heteluchtballon een trip beleeft boven de Kempen (‘Ik woon daar. Ook. Nog steeds.’). Hij aanschouwt de kerktorenspitsen, akkers, zwembaden en trampolines, maar luistert vooral naar het landschap dat ‘in bloei komt te staan van de mensenstemmen die er op en door elkaar klinken’. Dat levert een opsomming op van wel honderd aan elkaar geregen conversaties, de ene langer, de andere korter, voicemail uit het moderne Vlaanderen van de citytrip, de gestolen iPod en het nieuwste recept – ‘Wikileaks from Flanders’ noemt hij het. Een opsomming, daar geeft hij in deze bundel meer voorbeelden van, kan spannend zijn, als er maar goed geobserveerd en genoeg gevarieerd wordt.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: