Maartje Wortel - IJstijd

, door ()

Deel
IJstijd

De lezer treft de twintiger James Dillard aan in bed. Alleen, in een Amsterdams viersterrenhotel, op een dieet van via het internet bestelde kazen en wijnen, lijdend aan de herinneringen aan Marie. Precies 387 nachten heeft hun liefde geduurd, van winter tot winter, van tot algehele dooi afroepende ijstijd tot verkillende ijstijd. Meteen bij hun ontmoeting in de regen valt James voor de onbelemmerde onbekommerdheid van Marie, ‘alsof ze bestaat zonder het zelf echt door te hebben’.

Die vanzelfsprekendheid mist hij zelf namelijk node: James gaat tobbend door het leven, waardoor net dat leven gestaag stroever verloopt. Zijn zelfbewustzijn schraapt hem leeg, ‘een verrassingsei waar geen verrassing in zit’. Zijn holle zelf probeert hij op te vullen met verwachtingen, beslissingen en gevoelens van anderen. Daar loopt het uiteindelijk fout: door de droom van Marie te leven, te midden van het Zweedse pakijs, heeft hij haar uiteindelijk niks te bieden.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: