Jules Feiffer - Vermoord mijn moeder

, door ()

1
moe

Onze kop eraf als Eisner niet krek hetzelfde oordeel geveld zou hebben over ‘Vermoord mijn moeder’ (Scratch Books), Feiffers film noir in stripvorm – lees: een kluwen van intriges in de familiale dan wel amoureuze sfeer, opgedragen aan noir-grootmeesters Dashiell HammettRaymond Chandler en James M. Cain. Al zijn wij wél behoorlijk ingenomen met de wilde, schetsachtige tekenstijl die de rauwheid van het verhaal extra in de verf zet – gestileerd zwart-wit had te zeer voor de hand gelegen.

Feiffers verhaal begint in 1933, in het scheve eenoudergezin van Elsie, een jonge vrouw die sinds de moord op haar echtgenoot in dienst is bij een immer door bourbon benevelde private eye. Terwijl die laatste op zoek gaat naar de zus van een – zijn er andere? – rijke en langbenige femme fatale, ontfermt Elsies dochter Annie zich over de vrouwelijke zwerver die haar belager de kop insloeg. Tien jaar later, en een pak sporten hoger op de ladder, bekampen moeder en dochter elkaar in de arena van Hollywood, en ’t komt tot een gewelddadige confrontatie in de jungle van een eiland in de Stille Oceaan.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: