Emmanuel Guibert - De jeugd van Alan

, door ()

Deel
alan

De lezer mag plaatsnemen in een comfortabel kermiskarretje, waarna Guibert het met een gezapig tempo voortduwt langs Copes jeugd in Zuid-Californië. Daarbij passeert een amalgaam van hele en halve herinneringen, traumatische faits-divers en nostalgische mijmeringen uit de familiale sfeer: de kleine Cope die op slakkenjacht gaat en de emmer met z’n buit netjes in de keuken stalt, bijvoorbeeld (terwijl junior slaapt, koloniseren ze de hele keuken), Cope die met zijn moeder per trein naar familie in San Jose reist, uitjes maakt naar het strand van Long Beach of het San Gabriel-gebergte, of stilstaat bij het wedervaren van deze of gene oom of tante.

Banaliteiten, zo u wil, maar dankzij Copes scherpe blik in de achteruitkijkspiegel én Guiberts minimale en suggestieve tekeningen overstijgen ze moeiteloos de anekdotiek. Cope zelf haalde nochtans zijn schouders op voor de magie van de vertelkunst: ‘Ik vertel wat er is gebeurd, meer niet,’ zo vertrouwde hij Guibert vlak voor zijn dood toe, ‘en dat is ook wat jij doet.’ Maar omdat hij in gedachten opnieuw – en vooral: zo achteloos – langs het met scherpe keien bezaaide pad van zijn leven wandelt, verstuift hij een mild weemoedig parfum dat de lezer er in afwachting van de allerlaatste ‘klik!’ toe aanzet een tikje intenser langs het zijne te huppelen. ‘De jeugd van Alan’: tegengif én upper, volstrekt legaal te verkrijgen bij uw favoriete boekdealer.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: