Pieter Steinz - Lezen met ALS

, door ()

Deel
Lezen met ALS

Hij begint zijn associatieve gespiegel bij Socrates, die gedwongen tot de gifbeker zonder angst de dood begroette – ‘het toppunt van grace under pressure’. Vervolgens heeft hij het onder meer over Gontsjarovs Oblomov en Nescio’s uitvreter en hun ‘onaandoenlijk worden voor het getting and spending om je heen’, over het verlangen in ‘The Fault in Our Stars’ van John Green ‘dat mijn leven van betekenis is’ en over het verlies van de stem, zoals Andersens kleine zeemeermin: ‘Als mijn vrouw mijn stem wil horen, dan googelt ze een opname van één van mijn voordrachten of belt ze naar mijn voicemail.’ Telkens gaan eruditie en emotie soepel hand in hand – vaak nietsontziend, bijvoorbeeld als ‘1984’ geciteerd wordt: ‘Van pijn kon je maar één ding verlangen: dat zij zou ophouden.’

Deze kroniek van een aangekondigde dood imponeert door de lucide waardigheid waarmee Steinz zijn lot tegen het literaire licht houdt. De emotionele impact van zijn bundel, een hechter geheel dan andere columnverzamelingen, is – om een in ALS-context onbetamelijk woord te bezigen – adembenemend. Bovenal illustreert ‘Lezen met ALS’ de vitale kracht van de literatuur, waar het gaat om de accuratesse van nuance, om wat niet in cijfers of handelsbalansen te vatten is, om – kortom – het merg van het leven. Pieter Steinz wordt, met wat meeval, in oktober 52 (‘dat zou mooi zijn, want 26 is mijn geluksgetal en 52 is daar een veelvoud van’) – geen toeval dat welgeteld 52 columns zijn troostrijke testament vormen.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: