Corien van Zweden - Borsten: de levensloop van een intiem lichaamsdeel

, door ()

95
a1
© Mark Kohn

Toen de als theologe opgeleide schrijfster hoorde dat borstkanker tot de amputatie van haar linkerborst zou leiden, ontstond ‘een nieuwe en heftige interesse’ bij haar en begon ze zich te verdiepen in het veelzijdige en intrigerende lichaamsdeel dat ze zou verliezen. Zo leerde ze al snel dat de linkerborst bij veel vrouwen om onduidelijke redenen zwaarder weegt dan de rechter, dat borsten evolutionair gezien net zo goed hadden kunnen ontbreken, en dat de borstvergrotingsindustrie aanvankelijk experimenteerde met rechtstreekse injecties van vloeibare siliconen. Niet dat er anders geen troep in tieten terechtkomt. In de categorie van de verontrustende borstenweetjes noteert Van Zweden onder andere dat menselijke moedermelk zeer kleine, maar onmiskenbare hoeveelheden bevat ‘van reinigingsmiddelen, verfverdunners, toiletverfrissers, insectengif, fluorverbindingen, bestrijdingsmiddelen, raketbrandstof, houtconserveringsmiddelen en bestanddelen uit make-up’.

Borsten zijn de enige menselijke lichaamsdelen die pas jaren na de geboorte ontstaan, en het zijn ook de enige organen die in verschillende levensfasen verschillende rollen vervullen. Aan de hand van die rolwisselingen schetst Van Zweden de levensloop van de vrouwelijke voorgevel. In het eerste luik, ‘Groei’, heeft de 56-jarige ervaringsdeskundige het over de pijn rond de tepels, de lichte jeuk of het trekkerige gevoel dat het begin van borsten signaleert, in ‘Bloei’ komt vooral borstvoeding ter sprake en ‘Verval’ vertrekt vanuit de wetenschappelijke vaststelling dat wereldwijd een kwart van alle tumoren door borstkanker wordt veroorzaakt.

Corien van Zweden kijkt niet alleen in de eigen boezem, maar ook in die van lotgenotes. In elk deel koppelt ze haar eigen ervaringen aan die van andere vrouwen en laat ze uitgebreid psychologen, plastisch chirurgen, seksuologen, lactatiedeskundigen en zelfs filosofen aan het woord. Een beschrijving van hoe ze zelf haar ‘minuscule heuveltjes’ gewaarwerd, wordt afgewisseld met resultaten uit wetenschappelijke studies over de oorzaken van de daling van de leeftijd waarop de puberteit begint. Haar eigen borstvoedingsverhalen kruidt ze met argumenten uit het pro- en contrakamp, en haar keuze om niet voor een borstreconstructie te gaan na de amputatie, combineert ze met getuigenissen van vrouwen die daar wél voor kozen.

Volgens Corien van Zweden horen bij elke nieuwe rol van de borsten ook nieuwe betekenissen, reacties, ervaringen en inzichten. De onderzoekster duikt onverdroten in die gevoelswereld, maar verliest zich soms in al te lange uitweidingen over alle emoties die gepaard gaan met de verschillende fasen in de levensloop van die wonderlijke welvingen. Wellicht is het onvermijdelijk bij een gevoelig orgaan als gevoelig onderwerp, maar zowel bij de borstontwikkeling, de borstvoeding als de borstamputatie komt Van Zweden vaak niet verder dan een iets te voorspelbaar riedeltje over de gelijkwaardigheid van ieders gevoelens. Dan had ze net zo goed droogweg de elkaar tegensprekende resultaten van verschillende onderzoeken kunnen presenteren.

‘Borsten’ gaat over ‘een lichaamsdeel dat de helft van de wereldbevolking heeft, maar waar de meerderheid van de mensen weinig over weet,’ klinkt het bij de uitgever. Hoewel het niet altijd even duidelijk is voor welk deel van die wereldbevolking ‘Borsten’ precies bedoeld is, onderneemt Van Zweden in ieder geval een meer dan verdienstelijke poging om een groot deel van onze onwetendheid weg te nemen. ‘Borsten’ verdient, welja, een plaats op uw nachtkastje.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: