Faith No More - Sol Invictus: beluister de exclusieve pre-stream

, door ()

124
Sol Invictus

Grandeur heeft de groep altijd goed gelegen. ‘Album of the Year’, zo heette wat in 1997 een waardig afscheid werd genoemd, maar ook duidelijk maakte dat de groep creatief op z’n tandvlees zat, dat de termijn verlopen was. De witte metalfunk waarmee ze waren doorgebroken (‘Epic’, zing maar mee), was in tien jaar tijd geëvolueerd tot iets wilds, hards en volstrekt unieks. Zo uniek dat er niets meer aan toe te voegen viel. ‘Angel Dust’ was een meesterwerk, ‘King for a Day, Fool for a Lifetime’ één van de meest onderschatte platen van midden jaren 90, ‘Album of the Year’ de plaat net niet te veel.

Achttien jaar geleden dus. Het heeft even geduurd vooraleer wij weer in Faith No More-modus waren. Hun platen in geen eeuwen meer opgezet en het concert op Pukkelpop om ongeldige redenen gemist. Er was een wandeling doorheen dat bijna een kwarteeuw geleden stopgezette oeuvre nodig om nieuwe songs als ‘Motherfucker’ en ‘Sunny Side Up’ te kunnen plaatsen en tot het besef te komen dat het soort uitgeholde refreinen waar The Foo Fighters in tussentijd een carrière op hebben gebouwd in handen van Faith No More wel betekenis hebben. Faith No More was en is: humor, bombast en muzikale anarchie. Funk met een Duitse helm op, metal in Mickey Mouse-pak, pop in een dwangbuis.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: