Flying Horseman - Night Is Long

, door ()

3
Night Is Long

Wij hebben bang zitten staren naar ‘Night Is Long’ – we leggen later weleens uit waarom – maar toen we ’m eindelijk oplegden, bleek alles dik in orde. Opener ‘Wild Colours’ was meteen het beste virtuele Afrika dat ooit door een bleekscheet in de nabije omgeving van de De Keyserlei is verzonnen. ‘Faithfully Yours’ begint daarna als ‘Listening Wind’ van Talking Heads, maar eindigt daar net zo min als ‘Little Boy’ een wiegeliedje blijft: Icarus-, theremin- en leeuwerikhoog vliegen we hier op de rug van Pegasus. Flying Horseman profiteert van de luchtwervelingen die muzikale voorgangers hebben opgewekt, maar we gaan u niet vertellen waar wij precies aan welke groepen van vroeger hebben moeten denken. ’t Is ons vooral om het onbesuisde te doen waarmee voor lang-en-zacht wordt gekozen, en om hoe dat lange en zachte gaandeweg al dan niet gebald gaat klinken. De groep lijkt ook in te gaan op de lokroep van de wereld achter elke nieuwe afslag, maar op de valreep vindt iemand steeds de weg die rechtdoor gaat.

Afsluiter ‘Night Is Long’ is héél bijzonder. De song begint als een Nocturama-variant op Balthazar, maar verdwijnt in ambient uit de Brian Eno-winkel. Geen idee van wie deze muzikanten hebben geleerd wanneer ze níét moeten spelen, en evenmin in hoeverre alleen producer Koen Gisen de instrumenten sierlijk heeft doen versmelten en opnieuw uiteengaan, maar als je erin slaagt dit soort zweverigheid licht én oneindig boeiend te houden, behoor je tot de getalenteerdste, gevoeligste, dapperste en dus het meest op halfgoden lijkende muzikanten. ‘Night Is Long’ leest gewoon als post uit de hemel.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: