Miles Davis - Kind of Blue

, door ()

Deel
5677_catalogue_9293_detail.jpg

Wij kennen de ballen van jazz, en dat komt hierdoor, vermoeden wij: in onze jeugdjaren zijn wij serieus afgeschrikt door de ernst waarmee die muziek gemaakt werd, en door de als wiskunde in de oren klinkende verantwoording die er doorgaans bij verstrekt werd. Hoogzwangere hoesteksten als 'a 10-measure circular form following a 4-measure introduction, and played by soloists in various augmentation and diminution of time values'Wij waren tenslotte niet veel meer gewend dan 'A-wop-bop-a-lula', 'Hey ho, lets go' en 'Gabba gabba hey'. joegen ons de stuipen op het lijf.

't Is dus pas heel laat dat wij jazzmuziek zijn gaan appreciëren - eigenlijk maar sinds wij een paar jaar geleden een handvol klassiekers op onze iPod gepleurd hebben. Zoals 'My Favorite Things' van John Coltrane uit 1960, een eigenhandig gebricoleerde best of van Charlie Parker en 'Birth of the Cool' en 'Kind of Blue' van Miles Davis. Die laatste elpee zal op 2 maart vijftig jaar oud zijn, en dat wordt gevierd met een luxueuze heruitgave: een digipack met de originele plaat (aangevuld met alternate takes en studio sequences), een tweede cd met onder meer een uitgesponnen live-uitvoering van 'So What' (opgenomen in 1960 in het Kurhaus in Den Haag), en een dvd met de documentaires 'Celebrating a Masterpiece' uit 2004 en 'The Sound of Miles Davis' uit 1959.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: