Cocaine Piss - The Dancer

, door ()

12
cocaine

De plaat bevat veertien nummers van gemiddeld anderhalve minuut. Net lang genoeg, want het ochtendhumeur van frontvrouw Aurélie Poppins verdraagt geen lange adem. Openingstrack ‘Ugly Face On’ verstaat de kunst van het op tijd gas terugnemen én die van de moordende versnelling. ‘Sex Weirdos’, ‘Cosmic Bullshit’ en ‘Plastic Plants’ zijn goeie titels voor verslavende riffs. ‘When I was a kid / Nobody was dying’ dan weer een prima tekst voor een song die ‘Nostalgia’ heet. Na de daguren heeft Poppins naar verluidt relevante meningen over gender equality die ze wereldkundig maakt via lezingen en workshops. Ook op plaat is haar woede en onrechtvaardigheidsgevoel op snee.

Toen een stel Brugse neanderthalers onlangs op een voetbalspandoek te kennen gaf de stad Luik ‘achterlijk’ te vinden, moesten we aan Cocaine Piss denken. Omdat het momenteel de beste punkband uit de bruisende punkstad is, en punk vroeger ook door onnozelaars als ‘achterlijk’ bestempeld werd. ‘The Dancer’ is zelden écht verrassend, maar gelukkig wel slim en raar genoeg. Cocaine Piss komt mij voor als punk zoals punk in 2016 moet klinken. En de zogenaamde ‘Diehard’-versie van ‘The Dancer’ komt met een knijptube glitters en een roze draagzakje. Hopla!

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: