Slim Cessna's Auto Club - Cipher

, door ()

1
5164_catalogue_8224_detail.jpg

Platte promopraat? Ga weg! Mijnheer Biafra, ooit frontman van Dead Kennedys, was en is één en al integriteit op veel te korte beentjes, dus als hij een groep tekent, mag je er donder op zeggen dat hij oprecht fan is. En dat hij over een uitstekend stel oren beschikt, kunnen wij dan weer bevestigen: deze 'Cipher' brengt alles wat u ooit door Sixteen Horsepower beloofd werd en nog veel meer, want SCAC is beter, gevarieerder en minstens even bezeten. Door God, de duivel, drank en klein Pierke, noem maar op: bereid u voor op de Eeuwige Barbecue hieronder omdat u hun eerste drie platen gemist hebt! Wij komen er straks gezellig bij liggen.

Rode draad op 'Cipher' is de korte hymne 'An Introduction to the Power of Braces', een samenzang die vier keer in licht gewijzigde vorm terugkeert. Het klinkt als een gezellig samenzijn - tot je de tekst hoort. In sommige tracks (de geweldige polonaise 'This Land Is Our Land Redux'!) laat zich de invloed gevoelen van David Eugene Edwards, met wie verschillende groepsleden ooit een podium hebben gedeeld, maar het verschil zit in het detail: zo gaat in 'Children of the Lord' plots een elektrische gitaar tekeer, trekt het gekmakende 'SCAC 101' zich op gang als het soort sleper waarbij tantes u op trouwfeesten gevangen hielden in hun boezem, en wordt her en der méér geknipoogd dan in de oudtestamentische wereld van Eerwaarde Edwards gedoogd zou worden. Let bijvoorbeeld eens op de wisselwerking tussen Slim Cessna en tweede frontman Jay Munly in 'Boom Magalina Hagalina Boom', een tekstueel en muzikaal juweel dat zichzelf toch niet al te serieus neemt. Of schenk uzelf een gulle lach met 'Jesus Is in My Body: My Body Has Let Me Down' of 'That Fierce Cow Is Common Sense in a Country Dress': het soort humor waarmee ook Frank Zappa zich in de jaren zeventig onderscheidde van al te serieuze collega's. Samengevat: SCAC heeft alles, van het muzikale vakmanschap over de tekstuele finesse tot de onderbroekenlol en party vibes die ons doen uitkijken naar de apocalyps. Rest ons te zeggen dat hun songs naar alle waarschijnlijkheid nóg beter klinken op een podium. Of dat nu in een bar op het einde van de wereld of op een wei nabij Hasselt is - toch ook een beetje het einde van de wereld - maakt niet eens zo gek veel uit.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: