Orchestre du Mouvement Perpétuel - The All & Nothing Show

, door ()

Deel
4550_catalogue_7186_detail.jpg

De Brusselaars tappen uit hetzelfde vaatje: Brel en tango, aangelengd met Europese volkswijsjes, stotterende grooves en een milde vorm van krankzinnigheid. Bovendien is zanger Peter Bultijnck een uitgeweken Oostendenaar die graag wat Engels tussen zijn Frans smokkelt. En alsof dat nog niet genoeg is, beroert Arno's eigen Mirko Banovic hier de bas en leidde Serge Feys de opnames in goede banen.

Er zijn ook verschillen. Arno plukt zijn songs uit de kroeg en koppelt herkenbare tristesse aan een onbedaarlijke joie de vivre, 'The All & Nothing Show' daarentegen klinkt duister en bestudeerd, met soms nogal gekunstelde breaks en gewichtige teksten. Arno zingt als een kraai die in een draaiende vliegtuigmotor is beland; Peter Bultijnck heeft een minder opvallende, zelfs wat saaie stem. Van meefluitbare refreinen is ook geen sprake: de meest traditionele compositie is 'L'hôtel Bruxellois' en dat is een naar Brussel verkaste versie van Leonard Cohens 'Chelsea Hotel #2'.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: