Flying Horseman - Rooms / Ruins

, door ()

Deel
vrijbeeld

Eind februari vorig jaar speelden ze daar ook een concert, waarop die nieuwe songs met een vaderlijk knikje voor het eerst de wijde wereld in werden gemaand: een ervaring waar collega (kl) toen van is teruggekomen met ontstoken traanklieren en een hoop kippenvel.

Ook op plaat gedijen de nummers (delicaat, bruisend, broos, heftig, dat wisselt af) goed. ‘Stars’ heeft een hijger in zijn ritmesectie, en ontspint zich halverwege tot een meeslepend georkestreerde chaos. Het fantastische ‘Deep Earth’ – folk noir, zegt de perstekst – is een verslavend en aardedonker excuus om het op een trippen te zetten. En in ‘Private Isle’ maken twee prachtige stemmen mooie maar bizarre kinderen. (Terzijde: de stem van Dockx doet in bepaalde songs denken aan die van een ongeschoren Daan, maar ik weet niet voor wie van beiden dat een compliment is.)

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: