Serge Gainsbourg - 90 séquences

, door ()

Deel
90 séquences

‘90 meesterwerkjes’ zou ook de lading hebben gedekt, of het scheelt niet veel. En ettelijke hebben de box niet eens gehaald, zoals het sublieme ‘Dépression au-dessus du jardin’, ‘Les dessous chics’, of de parels die hij voor femmes fatales als Isabelle Adjani schreef (‘Pull marine’)! Goed, naar het eind van z’n leven werd de leiband van zijn alter ego, de veelal dronken (van drank of grootheidswaan) Gainsbarre, wat te zeer gevierd. Maar waar andere Franse grootheden (en Belgische, nietwaar, meneer Brel) in het beste geval een handvol klassiekers hebben geschreven, ‘Avec le temps’ en ‘Ne me quitte pas’ vooraan, heeft Gainsbourg er dozijnen gepend. En dan ook nog eens in minstens een dozijn genres, van jazz, music-hall en chansons over mambo, rock, reggae, blues, rock en funk, tot ballads die voor een crooner geschreven lijken. Maar zoals voor Dylan gold ook voor Gainsbourg, zelfs toen z’n door teer en alcohol gelooide keel meer gezwellen dan stembanden telde: nobody sings Gainsbourg like Gainsbourg. En al gaan sommige van de songs 55 jaar terug in de tijd, bijna niets klinkt ouderwets, en áls het ouderwets klinkt, dan op de beste manier. Ik ben niet de enige die ‘La Javanaise’ als het échte Franse volkslied erkent.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: