Kamasi Washington - Heaven and Earth

, door ()

15
VR

Is dit tweeluik van ruim twee uur anders dan zijn monumentale debuut ‘The Epic’ van drie jaar geleden? Ja, want het is een halfuur korter. Er wordt minder in gepriegeld en gemijmerd, en meer in gegrooved en ter zake gekomen. Er valt geen Indiaas aandoende outro te bespeuren. De ritmes zijn stuwender, de tracks puntiger. Geen enkele song loopt af met een sisser. Integendeel, de meesten eindigen met een knal.

Het koor en strijkorkest voelen groter aan, en zijn een instrument geworden waarmee arrangeur Kamasi Washington zijn spirituele jazz in de stijl van John Coltrane en Pharoah Sanders nog beter heeft leren stroomlijnen.

Een lange uitleg over Malcolm X is niet meer nodig: ‘Our time as victims is over.’ Er is ook geen bewerking van ‘Clair de lune’ van Claude Debussy meer bij. De tekst en de perfect meezingbare melodie van machtige opener ‘Fists of Fury’ vertrekken vanuit de soundtrack van de gelijknamige film met Bruce Lee. ‘Street Fighter Mas’ heeft een funkbas, is ongelóóflijk catchy, en koor en orkest komen hier boven de geluiden van Washingtons favoriete gevechtsspel uit. De percussie van ‘Testify’ lijkt op die op ‘What’s Going On’ van Marvin Gaye.

Washington heeft lang geleden zijn eerste koorstemmen gehoord bij de nogal moeilijke Igor Stravinsky, maar ter hoogte van ‘The Space Travellers Lullaby’ denk je: klassieker wordt het niet in de soundtrackafdeling. Hij zegt ook dat John Coltranes ‘Transition’ – een brug tussen Tranes kwartetplaten en de latere freejazz – dé inspiratie is, maar gelukkig blijft hij vooral aan de relatief kalme ‘A Love Supreme’-oever van de Coltrane-rivier.

‘Vi Lua Vi Sol’ heeft een AutoTunemelodie die beter blijft hangen dan de songtitel. ‘Journey’ is een catchy zonnegroet op z’n Sun Ra’s, met Kamasi die zachtjes invalt op de tenorsax, maar er uiteraard níét in slaagt langer dan een minuut binnen de lijntjes van een ballade te kleuren.

Beetje raar: iemand die de vibe én de drive van hiphop kent door met Snoop, Flying Lotus en Kendrick Lamar te hebben gewerkt, wacht tot bij afsluiter ‘Will You Sing’ om een echte hiphopbeat naar boven te toeteren. Maar hoe!

Wij hebben zeven keer geluisterd naar ‘Heaven and Earth’. Notitie aan de hemelkant: ‘Onderweg naar het beloofde land splitst Mozes in de laatste rechte lijn de zee.’ Besluit vanop aarde: ‘Zo genereus en zo goed had niet gemoeten.’

Voorbeluisteren

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: