Elvis Costello - Look Now

, door ()

25
a1

En met Elvis zelf gaat het ook uitstekend. Hij heeft samen met zijn dokter een kleine, kwaadaardige tumor verslagen. Op de vraag ‘Met welk lichaamsdeel ben je het minst blij?’ antwoordde hij onlangs: ‘Ik heb altijd een bril moeten dragen om mijn neus wat te verbergen.’

Costello heeft ook een gloednieuw hoofdstuk toegevoegd aan zijn eigen liederenboek: ‘Look Now’ is zijn eerste sinds ‘Wise Up Ghost’ met The Roots, en zijn eerste in tien jaar met The Imposters, tot nader order toetsenist Steve Nieve, bassist Davey Faragher en drummer Pete Thomas. In opener ‘Under Lime’ komen de drums en de piano overduidelijk uit de Motown-winkel. Blazers en backings brengen korte odes aan George Martins Sgt. Pepper-orkest.

Dé sleutelsong lijkt ‘Unwanted Number’: geschreven in 1995, voor een fictieve sixties-meidengroep in de film ‘Grace of My Heart’. De verteller is een tienermeisje, het onderwerp een ongewenst kind: ‘another unwanted number’. Tekst en sfeer doen denken aan ‘Love Child’ van The Supremes. Elvis, die lang geleden niet de ambitie voelde om op te treden met zijn eigen muziek – zijn idolen waren songwriters die zich voor anderen uitsloofden, zoals Burt Bacharach en het team Holland-Dozier-Holland – zet hier een eigen, maar in opdracht van iemand anders geschreven lied naar zijn hand. En hoe!

Carole King, die in de periode vóór ‘Tapestry’ ook voor die droomfabrieken heeft gewerkt, schreef mee aan ‘Burnt Sugar Is So Bitter’, een song vol soul op weg naar disco om op te rolschaatsen. Burt Bacharach kruipt achter de piano voor twee door hem geleverde ballads: Elvis zingt ze nog mooier dan alles van ‘Painted From Memory’, zijn Bacharachplaat van 20 jaar geleden.

Alleen al de zin ‘I’ll cry until you / suspect my tears’ brengt soulgeschiedenis tot leven. De tune, de arrangementen en de onberispelijke productie doen de rest. Een rockgitaar hoor je nergens. Elvis’ excuus: ‘Als mijn ritmesectie in bloedvorm is, kan ik me met mijn Telecaster beter tot de backbeat beperken.’

Speciale aandacht voor het schrijnende ‘Stripping Paper’. Een vrouw denkt aan vroeger terwijl ze lagen behangpapier van de muren trekt: ‘Back then we didn’t have the means / for fine decorations / so we painted while mixin’ wine with flirtations / (stemwending) / there in the mess of it all’. De piano komt elke keer hoger piepen, blazers stutten subtiel het korte mijmerrefrein, Elvis’ stemwendingen zijn trouwens in alle twaalf de songs betoverend.

‘Look Now’ is complex én rechtuit, compact én weelderig, to the point én genuanceerd. De plaat wisselt de stuwkracht van soul af met ballads waarin het meestal slecht afloopt. En ze zit – speciaal voor u getest in tram, keuken en ligbad – vol oorwurmen.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: