Peuk - Peuk

, door ()

29

Net als Nirvana een trio: Dave Schroyen (van Fence en Birds That Change Colour, vroeger Millionaire en Creature with the Atom Brain) op drums, Jacques ‘Jacky’ Willems (van Heisa) op bas, frontvrouw Nele op zang en gitaar. Nele heeft geen familienaam, maar als ze te snel heeft gereden, vraagt de politie: ‘Zijn wij gehaast, mevrouw Janssen?’ Mevrouw Janssen is altijd gehaast. Nele heet soms ook Head on Stone: een solopianoproject. Haast niet te geloven, als je Peuk hoort.

Sludgepop noemen ze het zelf, een naam die de lading aardig dekt. Ze kan zingen, Nele, maar als ze schreeuwt – en dat doet ze vaak – gaat het door merg en been. ‘In Utero’, met Alfred Hitchcock in plaats van Steve Albini aan de knoppen. Het mooiste liedje op het debuut van Peuk is ‘Faceless Doll in Voodoo’, ‘Endless Spark’ belandt zowel qua zangmelodieën als atonaal gedrag akelig dicht bij Sonic Youth, en nergens klinkt Nele meer als Kim Gordon dan in ‘Koppijn’. Dat is het enige liedje met een Nederlandse titel, de rest is in het Engels. Wat ‘Dieduwa’ is, weten wij niet. Wat wij wél weten: Peuk is gevaarlijk goed.

Voorbeluisteren

Zoek meer artikels over:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: