Beirut - Gallipoli

, door ()

36

Zach Condon zou niet zover gekomen zijn mocht hij zijn band Wechelderzande genoemd hebben. Maar dit terzijde. De muziek van Beirut sleept als een oude sleepboot op een rivier van klanken die bijeengesprokkeld werden in Berlijn en New York, maar uiteindelijk werden opgenomen in het lieflijke Lecce, een stad in de hiel van Italië. Daar leefde de groep op een dieet van pasta, pizza en tranenverwekkend sterke pepers. Het zorgde voor een prachtplaatje, waarop Condon in bloedvorm is zonder dat hij zijn roots verloochent. Hij maakt nog steeds wonderlijk melancholische plattelandsmuziek, gebouwd op zijn Farfisa-orgeltje, fanfareklanken, zoemende meerstemmigheid en zijn uit duizenden herkenbare, wat nasale stem. Het speelplezier spat van de plaat.

Voorbeluisteren

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: