Billie Eilish - When We All Fall Asleep, Where Do We Go?

, door ()

2

Haar outfits en videoclips zijn raar, ze spreekt en zingt openlijk over haar depressie en onzekerheden, ze maakt haar alternatieve popmuziek voornamelijk met haar oudere broer Finneas O’Connell, en rekent daarbij zelden op een blitse feature. Misschien haar grootste verwezenlijking: ze laat een jong publiek luisteren naar muziek waar zij anders nauwelijks mee in aanraking zouden gekomen zijn. De tienermeisjes waren eerst. Ondertussen behoren ook Dave Grohl, Julia Roberts, Flea en The Bony King tot haar fanclub.

Maar vergeet de hype en luister aandachtig naar haar debuut met de veel te lange titel en je zult een prille artieste horen op zoek naar haar stem. In ‘Bad Guy’ verbrijzelt een moddervette trapbeat een pompende popsong. Bedolven onder diepe bassen zit een lieflijk walsje verstopt in ‘Xanny’. ‘You Should See Me in a Crown’ is een zelfverzekerde banger, ‘Wish You Were Gay’ een koddig liedje waarin ze hoopt dat haar geliefde het uitmaakt omdat hij gay is en níét vanwege haar. Billie Eilish piekt met het adembenemende ‘When The Party’s Over’, een song die hoog in mijn jaarlijstje zal belanden.

De tweede helft is zwakker. Het ukeleleliedje ‘8’ is vervelend. ‘Bury A Friend’ is industriële hiphop maar dan met steunwieltjes. De plaat zakt op het eind helemaal in met drie melige en conventionele ballades na elkaar.

Billie Eilish heeft een klassieker in zich, maar dit is hem nog niet.

Voorbeluisteren

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: