Cocaine Piss - Passionate and Tragic

, door ()

115

Het is geen compromis à la belge, het is niet vrijblijvend, het is niet hitgevoelig, het heeft niets te maken met yoga, en het was ook deze keer geen geldige reden voor frontvrouw Aurélie Poppins om plots op zangles te gaan. Is het wel: punk, en een logisch vervolg op ‘The Dancer’ uit 2016. Superfan Steve Albini zat ook hier weer achter het mengpaneel, en ook deze keer heeft hij z’n ‘In Utero’-knopje ingedrukt gehouden: ‘Passionate and Tragic’ duurt in totaal amper twintig minuten, maar het weet in die tijd wel de kamer even overtuigend te vullen als VTM de bankrekening van Jan Mulder.

Hoogtepunten? ‘Poor Decisions’ (gaat wellicht over hun groepsnaam), ‘Role Model’ (zijn ze niet), de meurende ochtendbek van ‘Dry Mouth’, en ‘My Cake’, dat als kortste nummer van de plaat wel de duidelijkste boodschap meekrijgt: #MeToo in twee akkoorden en één oerschreeuw. Onze analyse, betrekkelijk minder waard dan die van Jan maar niet minder oprecht: Cocaine Piss doet in twintig minuten wat anderen soms in zestig niet flikken: overtuigen.

 

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: