Ozark Henry - The Soft Machine

, door ()

Deel
3271_catalogue_4974_detail.jpg

Niettemin: van zijn vorige twee platen, 'Birthmarks' en 'The Sailor Not the Sea', verkocht Piet, vermomd als Ozark Henry, moeiteloos tachtigduizend exemplaren. Tweemaal dubbel platina alstublieft: niet slecht voor een avantgarde-artiest met een saaie liveshow. Hoe speelt Piet dat dan klaar? Door platen te maken waaraan alleen moeilijke mensen zich storen, en die de rest van het land zonder aarzelen aanschaft voor avonden dat er niets op tv is. Een plaat vol mooie, door Piet en Piet alleen geschreven liedjes, met in het beste geval geen boodschap whatsoever. 'The Soft Machine' is weer zo'n plaat.

'Vroege U2! Met een beetje Simple Minds,' riepen wij toen we opener en eerste single 'These Days' de eerste keer hoorden, goed wetende dat wij dat bij Ozark Henry al eens eerder hadden geroepen. 'Christine' hebben we simpelweg al vaker gehoord: op vorige Ozark Henry-platen namelijk, en meer dan eens. Piet doet waar hij zin in heeft, en dat is toevallig nét wat de fans willen: nooit stomend heet, zelden ijskoud. Een compromis, volgens de één; het perfecte huwelijk, volgens de ander. Feit is dat een mens van slechte wil zich weleens kan gaan vervelen, zo halverwege een Ozark Henry-plaat, zelfs al is er niets op tv.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: