The National - I Am Easy To Find

, door ()

37

Frontman Matt Berninger, die al op zijn 20ste zong alsof hij reeds vier levens achter de rug had en moeizaam aan zijn vijfde was begonnen, deelt er namelijk voor het eerst de spotlight met een rits zangeressen, onder wie Sharon Van Etten en Gail Ann Dorsey. ‘I Am Easy to Find’ voelt daardoor als de minst persoonlijke plaat van The National aan, eerder als een collage dan als een dagboek.

Een mens denkt dan: dat komt hier niet goed! Maar een mens kan zich vergissen. Elke luisterbeurt bracht een nieuwe favoriet. Afsluiter ‘Light Years’ was de eerste die mijn vel in dat van een geplukte kip veranderde. Daarna volgden ‘Rylan’, ‘Hairpin Turns’ en ‘Quiet Light’, songs volgens de gouden The National-formule: neerslachtige ballades met dwarse rockritmes. Het refrein van ‘Where Is Her Head’ bleek er eentje om nooit genoeg van te krijgen. En het was van ­‘Mr. November’ geleden dat Berninger zo schreeuwde als in ‘The Pull of You’.

De plaat stuikt nog steeds in elkaar tijdens de oeverloos saaie songs ‘Not in Kansas’ en ‘So Far so Fast’. Ook onduidelijk: wat die drie tracks gezongen door een kinderkoor bijdragen. Verder blijkt ‘I Am Easy to Find’ een plaat die groeit en voorlopig geen houdbaarheidsdatum kent. ‘We’re always arguing about the same things,’ zingt Berninger in hoogtepunt ‘Hairpin Turns’, en hij vat daar twintig mooie jaren The ­National mee samen.

Voorbeluisteren

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: