KOKOKO! - Fongola

, door ()

Deel

Er zit ook niet zomaar een uitroepteken in de groepsnaam: het gros van ‘Fongola’ dendert ongenadig door. ’t Is een noodkreet uit een wriemelende grootstad die maar blijft bonken, kletsen en boppen tot we allemaal neerdroppen. Neem nu ‘Buka Dansa’: het betekent ‘Dans tot je breekt’, een donkere synth schildert de track na een tijd in de kleuren van – jawel – Young Fathers.

‘Azo Toke’ heeft de sfeer van Buraka Som Sistema en de krak van een slecht contact bij het inbrengen van een jackplug. In ‘Tongos’ lijkt een jonge Jean-Marie Aerts zijn prikkeldraadgitaar aan te slaan bij T.C. Matic. ‘Malembe’ doet ons springen in de keuken zoals we dat sinds ‘Afro-Left’ van Leftfield niet meer hebben gedaan. En deze Congotronica doet bij momenten zelfs aan Liquid Liquid en ESG denken, New Yorkse prijsduifjes van lang geleden.

Makara Bianko is bij KOKOKO! de frontman met de Baloji-achtige stem die op block party’s elektronische muziek wilde spelen, maar er de instrumenten niet voor had. Daarom wordt er door zijn maten getrommeld op harde plastic flessen en is de klankkast van de gitaar een leeg blik melkpoeder. De blanke Fransman Débruit, die eerder al Turkse muziek aan een John Carpenter-synth voorstelde, kwam zo min mogelijk tussen in studio’s gemaakt van pingpongtafels en matrassen.

‘Fongola’ is er na veel schrapen en schrappen gekomen: een even goeie opvolger maken wordt dus geen makkie. Maar vandaag hebben wij slechts één klacht: wij willen onze twintig jaar jongere knieën terug.

Voorbeluisteren

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: