The Flaming Lips - King’s Mouth

, door ()

Deel

’t Is een conceptalbum, iets met een koning en een reusachtige baby, er horen een boek en een kunstwerk bij, en alles komt uit het peilloze brein van Wayne Coyne, die de plaat volgens insiders eerder als een soloproject zag. Het verhaal mist samenhang, de muziek klinkt – mede dankzij Clash-gitarist Mick Jones, die de zaak aan elkaar praat – wel als een geheel. Heerlijke Beatles-melodieën, muzikale frivoliteiten, tonnen galm, weelderige arrangementen, teksten zo absurd dat ze toch weer gaan beklijven: alles wat we aan The Lips waarderen, is aanwezig. Klein bezwaar: zonder Mick Jones zouden wij nauwelijks het gevoel hebben gehad dat we naar een níéuwe plaat aan het luisteren waren. ’t Is moeilijk verrassen als je van absurde genialiteit je handelsmerk hebt gemaakt. 

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: