Prince - 1999

, door ()

38
a1

‘1999’ was de eerste Prince-plaat waarop zelfs funkateers die hem van in het begin volgden de oren spitsten, want op tracks als ‘Something in the Water (Does Not Compute)’ is onmiskenbaar een genie actief dat alles volgens zijn eigen normen doet. Niets aan het nummer is voorspelbaar, alles wil grenzen verleggen en tegelijk mainstream blijven.

De hits op ‘1999’ zijn gekende stof, en van voorvocht druipende ballads als ‘International Lover’ zijn geen verrassing. Maar ook sommige outtakes op deze heruitgave zijn van topniveau. ‘God’ is een juweel waar zelfs de grootste atheïst niet omheen kan: subliem gezongen en schijnbaar opgebouwd uit níéts. Meer dan de helft van de extra’s zijn enkel voor hardcore fans essentieel, maar de kluis heeft ook verloren gewaand moois opgehoest. Drie versies van ‘How Come U Don’t Call Me Anymore?’ – een oersimpele vermomde blues, maar een masterclass in zang én in less is more. Het transgenderdeuntje ‘Vagina’ klinkt alsof je naast hem in de studio staat (of ligt). Voor wie gitaarsolo’s wil, is er ‘Rearrange’. Wie de setlist voor een retro funkparty wil spekken, kan terecht bij ‘Bold Generation’. Voor wie wil weten hoe Prince elf minuten vult, is er ‘Purple Music’. En cd 5 bevat een integraal concert in Detroit uit Prince’ triomfantelijke eerste tournee.

Het is een tikje voorspelbaar dat ik deze box vijf sterren geef, en Prince’ kruimels waren niet altijd beter dan andermans parels, maar hier zijn ze dat vaak wel.

Voorbeluisteren

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: