Zwangere Guy - BRUTAAL

, door ()

Deel

En dat er krek negen maanden zit tussen zijn eerste (‘Wie is Guy?’) en de opvolger, zal ook wel toeval zijn. Hij mag dan al de onbetwiste aanvoerder zijn van de Brusselse laidback rap, op zijn lui gat zitten doet Gorik van Oudheusden niet. 33 uitverkochte concerten te allen kant, pop-upwinkels waar zich zonder korting Black Friday-achtige taferelen afspelen, koning van de radio: ziedaar het jaar van Guy. Hij was overal.

Volgend jaar staan voorlopig alweer drie volledig uitverkochte concerten in de AB en de doorbraak in Nederland (waar niemand aan twijfelt) op het programma.

De storm die Zwangere Guy heet, is niet onopgemerkt gebleven: overladen met prijzen bij de Red Bull Awards, zeven nominaties bij de MIA’s en, to top it all off: Brusseleir van het joêr. ‘Ik ga niet zeggen dat we beter zijn dan de rest, maar het is wel een mooiere stad dan al de rest,’ zei de gelauwerde op de uitreiking.

Eén ding is zeker: Brussel heeft een machtige muziekscene, die de concurrentie in Antwerpen en Gent wat bleekjes doet uitslaan. Allemaal de schuld van de staatshervorming, zullen we maar denken. Een polyglotte stad die leeft, beweegt en vibreert, brengt misschien makkelijker toptalent voort – dat kan ook.

‘Ik kan amper nog ontbijten / ben van ’s ochtends aan het schrijven / ’s avond laat bezwijken / wil mij altijd zwaar bewijzen’: al in de openingszinnen van de – hoe kan het ook anders – geweldige opener van de plaat (‘Grijze zone’) weten we wat de man drijft. En in het tweede nummer, ‘Waarom’, vat hij zijn jaar samen aan de hand van de vragen die zijn fans hem nu de hele tijd stellen. ‘Waarom Guy, waarom zwanger, waarom werd ge zanger? / Hoe komt het dat ge zo zijt veranderd?’

De druk die ze op zijn schouders leggen is groot, zo blijkt. Maar hij staat pal. En hoe. Het is die honger die je op de hele plaat voelt, in alle rhymes, in alle beats, in alle stiltes.

‘BRUTAAL’ slaat op ’s mans twee grote liefdes, Brussel en de taal. Het is een geritmeerd egodocument: Guy rapt het liefst over het leven van Guy. Zijn wereld, zijn ideeën, zijn twijfels, zijn verontwaardiging: het is een beeld van de tijd van nu en je kunt er nog helemaal loos op gaan ook.

Maar Guy doet het niet alleen: er wordt ook samengewerkt, met Peet (Le 77), Narco Polo, Blu Samu, Yseult, Sticks (Opgezwolle), Fat Windjacks en STIKSTOF. En op ‘Ellebogenwerk’ passeert weer de goeroe van de zelfhulp, Dirk De Wachter.

Op de hoesfoto lacht Guy met de hoesfoto van Drake’s ‘Views’ en poseert hij op een gebouw van de VUB. Hij die tot zijn 14de naar school geweest is. What’s not to like?

Voorbeluisteren

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: