Gorky - Gorky

, door ()

5
926_catalogue_2098_detail.jpg
Fucking hell. Roept u dat ook wel eens: fucking hell? Bijvoorbeeld als u onverwachts geconfronteerd wordt met groene okapi's of in gebloemde golfplaten uitgevoerde Pontiacs uit '55? Bijvoorbeeld als u - na een lang verblijf in het buitenland - plotseling weer op Jimmy Frey mét haar stuit? Ten zeerste fucking hell is dan ook 'Gorky' van Gorky: een langverwachte debuut-cd die (ondanks de wat overspannen hoop op meteen-maar-een-meesterwerk) niét teleurstelt. 'Anja' en 'Lieve kleine piranha' staan er op: op zich zijn dat natuurlijk klassiekers-in-wording, nieuwsoortige volksliederen die op zichzelf al de prijs van de cd waard zijn; maar dè vraag is natuurlijk: kunnen Luc De Vos, Wout De Schutter en Geert Bonne méér dan dat? Het antwoord bereikt ons in twaalfvoud, al hadden wij persoonlijk ook verder kunnen leven zónder track 9, het surrealistisch maar nogal vrijblijvend rockende 'Hollywood' en track 8, 'De hond is dood', slappe neo-kleinkunst met een echo van ààààààààààrgh Dimitri van Toren.

De lust om uit de overige tien songs hele lappen tekst te citeren is groot: maar aangezien een zin als 'Ben je bang van de boze wolven / 's Winters rond je huis' op papier een beetje lullig staat en het kippevel zich toch vooral over de nekspieren spant door de manier waaróp Luc De Vos zijn zinnen zingt, dààrom dus, beperken we ons tot het opsommen van titels en de bijbehorende uitroeptekens.

De single 'Soms vraagt een mens zich af', 'Nooit meer winter' (très Tröckener Kecks) en 'Wacht niet te lang' zijn al behoorlijk ! !, met bonkende drums, stormachtige gitaren en De Vos die zingt alsof de wolven uit 'Boze wolven' hem achternazitten. 'Boze wolven' ( ! ! !) zorgt daarna verderop voor de nodige afwisseling: er zitten violen in dat nummer, mandolines, en verder veel angst en tederheid en de zin (tóch even citeren) 'En ik zag Eddy op de laatste trein / hij vroeg ga je mee met mij'. Voor 'De redder' ( ! ! !) spreekt het trio (overal voortreffelijk gesteund door producer Wouter Van Belle) een nieuw vat wanhoop aan : 'Vannacht was er een onweer / je droomde dat je boot verging'. De bijbehorende muziek is simpele maar zorgvuldig naar een climax toegejaagde rock, en hetzelfde geldt voor 'Engel red mij' ( ! !), waarrond een beetje het wilde parfum der oude Undertones hangt. Voortreffelijk, dus.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: