Foo Fighters - Wasting Light

, door ()

Deel
7076_catalogue_11520_detail.jpg

Allemaal promopraatjes waar u vooral niet in moet trappen: 'Wasting Light' is gewoon business as usual voor de Foo Fighters. Novoselic (bas) en Smear (gitaar) die meespelen? Ach, we hadden het niet eens geweten als het niet in de hoesteksten had gestaan, en wees eerlijk: u ook niet. Productie van Butch Vig? We hoorden amper verschil met die van Gil Nortonof Adam Kasper. Opgenomen in de garage? Kan zijn, maar dan toch eentje waarin ze eerst verdomd goede opnameapparatuur hebben gepropt. 'Wasting Light' is géén garageplaat, vrienden, géén basic rockplaat, wel de mengeling van stadionrock en poppunk die we al zes cd's lang van de Foo Fighters gewend zijn, en die zich bijzonder lekker laat weghappen op radiostations en TMF-achtigen over de hele wereld.

Daar is op zich niet eens iets fout mee: het met honderdzestig per uur voortrazende 'White Limo'vinden wij bijvoorbeeld het beste dat Grohl & co. in jaren gemaakt hebben - oké, sinds het bijzonder matige 'Echoes, Silence, Patience & Grace' uit 2007 hebben ze gewoon niks meer gemaakt, maar toch! En 'Arlandria'is al even sterk: een honderd procent puur poprefrein, zo glad en radiovriendelijk geproducet dat zelfs uw oude moedertje het binnenkort zal staan meefluiten. Ook 'Dear Rosemary', een duet met Grohls oude held Bob Mouldvan wijlen Hüsker Dü, is zeer fraaie poprock, met als bonus een tekstueel weerhaakje in het refrein ('Truth ain't gonna change the way you lie / Youth ain't gonna change the way you die' - die had van Mould kunnen zijn).

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: