Flying Horseman (Handelsbeurs, Gent)

, door ()

15
flying horseman

Je weet onderhand namelijk wel dat je je in de hogere regionen van de muziek zal bevinden wanneer je de deur uitstapt om je vege lijf over te leveren aan Dockx en z'n vijf andere veulens: er wordt altijd met het pinkje omhoog gedronken, uit échte glazen, de drummer speelt er op Rogers, en de bassist is er niet te beroerd om af en toe eens een strijkstok boven te halen.

Maar er is vooral, zoals altijd, Bert Dockx zélf: een man die deels muziek maakt omdat hij dat kan, en deels omdat hij dat moét van de demonen die zich in z'n vingertoppen en tussen z'n schouderbladen genesteld hebben. Als hij gitaar speelt is dat schichtig, alsof de hals van zijn instrument gloeiend heet is en zijn vingers van kreupelhout. In 'Wild Colours' - het merendeel van de nummers kwam vanzelfsprekend van de nieuwe plaat - kronkelde hij alsof hij voor aanvang in de backstage geprobeerd had om zijn zenuwen weg te drinken, maar na het hijsen vergeten was om ook nog een plaspauze in te lassen voor podiumtijd. Een onbeschaamd onbehagen, aangevuurd door de zusjes Mahieu, die ook nu weer Dockx' uithalen en onze daaruit volgende koortsdromen getrouw van echo's voorzagen. 'Nighttime is the right time', zwoer Dockx in het behoedzaam sluipende 'Faithfully Yours', en hij leek oprecht opgetogen dat het dezer dagen sneller donker wordt dan ooit.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: