Concertreview: The Killers in het Sportpaleis

, door ()

145
vrijbeeld

Genderpijlen op het podium. Laat De Morgen daar maar iets zinnigs over zeggen. Hoe dan ook: weinig ruimte voor genderfluidity bij The Killers. Achter de drie kleine venustekens nemen de meisjes plaats, de achtergrondzangeressen. Het gigantische marssymbool vooraan op het podium is de aangewezen plek voor De Man van de avond. Showman Brandon Flowers die met strakke glitterjasjes, danspasjes en confettikanonnen het Sportpaleis zal opzwepen. De andere bandleden hebben geen pijlen, maar wel baarden, en niemand neemt er aanstoot aan dat ook zij op het podium staan.

Tot ‘Human’ duurt het, voor het paleis zich volledig geeft. The Killers zijn dan toch al gauw een halfuur bezig en hebben er al behoorlijk wat hitjes doorgepompt (‘Somebody Told Me’, ‘Spaceman’), maar pas als Flowers de even catchy als belachelijke levensvraag ‘Are we human or are we dancer?’ stelt, veert ook het publiek op de tribune omhoog. Ze zijn potverdomme danser en zullen dat laten zien ook.

Direct daarna gaat iedereen weer zitten want de band speelt de relatief rustige Dire Straits-cover ‘Romeo And Juliet’. Je vraagt je af waarom The Killers nooit zelf zo’n nummer hebben gemaakt, want de stem van Flowers blijkt zich uitstekend voor het praatzingen te lenen. Jammer ook dat ze niet eens de hele cover spelen. Na een kort fragment gaat het volume weer omhoog.

En dat blijft de hele avond. Ingetogen momenten mogen nooit langer duren dan een dikke minuut, daarna moet het terug hard en snel. Nee, de show zakt zo nooit in, maar alle bombast werkt ook ietwat afstompend waardoor zelfs de bekendere nummers erg op elkaar beginnen lijken. ‘Jenny was a friend of mine’ is vooral lawaai, ‘Miss Atomic Bomb’ is vooral lawaai. Er is net zo weinig ruimte voor verveling, als er ruimte is voor ontroering.    

Maar hey, wat is dat nieuwe ‘The Man’ een lekker nummer, het beste wat ze het afgelopen decennium maakten. En wat klinken die achtergrondzangeressen goed tijdens ‘All These Things That I’ve Done’ waarbij ze laten horen dat ze soul hebben, maar daarmee nog geen soldiers zijn. Alle hits (uiteindelijk heeft de band er minder dan je zou denken) komen voorbij, er zijn lasers, er zijn over-de-top visuals, er is een gastdrummer en er is een vuurregen. Er is, kortom, best wel veel voor te zeggen dat The Killers deze zomer de vrijdagavond van Rock Werchter mogen afsluiten.

Het publiek

Twintigers en dertigers. Dat er de afgelopen tijd amper jongere fans zijn bijgekomen, wekt weinig verbazing want het is alweer tien jaar geleden dat de band zijn laatste grote hit had.

Het moment

Dan toch ‘Mr. Brightside’. Tijdens hun concert in Nederland vorige maand haalde Flowers het in zijn hoofd om zijn grootste hit achterwege te laten. Wel een stunt, want dat scheen de eerste keer ooit te zijn. Vandaag sluit ie wel gewoon de set weer af en het publiek zingt uitzinnig mee.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: