Concertreview: First Aid Kit in de Ancienne Belgique

, door ()

161
vrijbeeld

Die sneer was gelukkig niet naar ons gericht. Wel naar Brock Turner, de Stanford University-student die een bewusteloze vrouw heeft bepoteld, aangerand en proberen te verkrachten en daar maar zes maanden gevangenisstraf voor kreeg, en al zijn soortgenoten. Het klootzakkengedrag van bepaalde mannen heeft het vuur van de Zweedse zussen Johanna en Klara Söderberg aangewakkerd, en dat nog vóór de #MeToo-beweging aangezien het lied in kwestie ‘You Are The Problem Here’ nu al een jaar oud is. Het was veruit de meest bijtende song in de set, al mag gezegd: ik had de zusjes Söderberg nog nooit zo vurig horen spelen als in de AB gisterenavond.

Oudjes ‘Stay Gold’, ‘Master Pretender’ en ‘The Lion’s Roar’ klonken potiger dan op plaat. De zussen joelden als wolven en indianen – heeyaaah - tijdens ‘Wolf’. Johanna speelt tegenwoordig bas in plaats van keyboard en headbangde meer dan eens, weliswaar in slow motion. Middenin het nieuwtje ‘Rebel Heart’ schakelde de Kit onverwachts een versnelling hoger. En ‘Nothing Has To Be True’ eindigde de reguliere set op een donkere noot: de slidegitaar klonk smerig en de zussen zongen niet eens in harmonie. De achilleshiel van de Söderbergs is al altijd hun knuffelbaarheid geweest: te lief om te ontroeren. Niet op plaat, maar wél live lijkt daar verandering in te komen.

Niet dat de Söderbergjes gisteren geen schatjes waren. Tijdens de openingssong werden honderden hartjes geprojecteerd. Hun band – drie bebaarde, oudere mannen – werden door de zussen de Rebel Hearts genoemd. ‘Emmylou’ was zo koddig als een ijsbeer die zijn eerste stapjes zet: ‘Just sing, little darling, sing with me.’ En tussen de nummers door praatten de zussen met ons alsof we hun beste vrienden waren. En na een tijdje begon je dat nog te geloven ook. Johanna en Klara van hiernaast. Best Friends Forever. Na het optreden spelen we met z’n allen nog een spelletje - Klara blijkt meesterlijk goed in Ticket To Ride te zijn. Om maar te zeggen: de troef van de Söderbergs is al altijd hun knuffelbaarheid geweest.

Een ware klassieker heeft First Aid Kit na vier langspelers nog steeds niet uitgebracht, maar de band is goed op weg om binnenkort een uitstekende verzamelaar uit te kunnen brengen. ‘Rebel Heart’ en ‘Such A Shame’ van de zopas verschenen plaat ‘Ruins’ mogen daar alvast op. En bovenal single ‘Fireworks’, die live bewees in het rijtje van ‘Emmylou’ en ‘My Silver Lining’ te passen. ‘I could have sworn I saw fireworks from your house last night,’ zong Klara terwijl Johanna voor de vele ooohs zorgde. Een walsje met belletjes recht uit de jaren vijftig. Moeder noemt zo’n songs tegelplakkers. Jullie plakten vooral aan elkaar.

In de AB wierp Klara, de kleinste in leeftijd en gestalte, zich op als de ziel van First Aid Kit. Het is dan ook de breuk met háár verloofde die aan de basis van ‘Ruins’ ligt. Grote zus Johanna was dan weer het hart van de Kit. Klara sneed, Johanna zalfde. Apart klonken ze geweldig, samen wondermooi. De kracht van First Aid Kit heeft al altijd in die zusterlijke samenzang gezeten. En na tien jaar zijn Klara en Johanna bijzonder vaardig geworden in dat te laten horen.

Wat mij betreft mag daar nog eens tien jaar bij. Aan Klara en Johanna: Try to keep on keeping on. 

Het moment

De eerste keer dat Johanna en Klara samen zongen: kippenvel.

Het publiek

‘Zing met ons mee alsof je ladderzat bent,’ vroegen de meiden tijdens ‘Hem Of Her Dress’. Daar bleken jullie wel érg goed in getraind te zijn.

Quote

‘Het is dinsdagavond en jullie zien eruit alsof het vrijdag is, knapperds!’ 

Tweet

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: