Roger Waters 'Us + Them' Sportpaleis Antwerpen

, door ()

251
Roger Waters 1200
© Koen Keppens

Ik aanvaard dat Roger Waters deze show niet ‘Let’s all re-elect my good friend Donald Trump because I love and admire him so much I’ll suck his cock and eat his shit any day’ heeft gedoopt, maar wel ‘Us + Them’ – de goeien en de slechten, de racisten en de verdraagzamen, de remainers en de leavers, de haviken en de duiven, de kommaarallemaalbinnenbestevluchtelingeners en de gaergensanderszagenenvalmijnietlastigmetuwproblemers. En ik ken Roger een heel klein beetje en ik weet dat hij het goed meent en dat hij ons alleen maar een geweten wil schoppen omdat het heel erg nodig is. Want, zoals een vrouw die in een van de beelden te zien was op haar pancarte had geschreven, ‘If you’re not angry (over de toestand in de wereld), you’re not paying attention!’

Maar, Roger, ik héb al een geweten. En ik kom voor de muziek. En je goeie vriend David Gilmour heeft ook een goed hart en gééft, meer dan jij, miljoenen aan goede doelen. Maar Gilmour doet dat in stilte, en hij valt ons tijdens zijn briljante concerten niet lastig met beelden van (het is slechts een greep) Guantanamo Bay, krijgsgevangenen, gemartelden, vluchtelingen, gebombardeerde steden, het compound van Osama Bin Laden, dolle waakhonden, daklozen, het Vrijheidsbeeld als opgebaard lijk, afgehakte hoofden (als tekenfilm, maar toch), schapen geleid door varkens, Trump als varken, Trump als travestiet, Trump met een dildo, Trump met dollartekens in z’n ogen, Trump terwijl hij kotste, Trump als leider van de Ku Klux Klan, Trump… Waters was de enige rockster die ooit het publiek aanzette tot een fluitconcert – tegen Trump, natuurlijk. En daar kwamen dan nog de ettelijke slogans bovenop: ‘We are living in a dystopian nightmare’, ‘Pigs rule the world’, ‘Fuck the pigs’, ‘The piggy bank of war (piggy bank is Engels voor sparpot, dus het defensiebudget)… Het hield niet op.

Ik geef deze schitterende show principieel 5 sterren omdat a) die back catalogue fenomenaal blijft en het wellicht de laatste keer is dat we Roger in levende lijve te zien krijgen en b) omdat journalisten in andere media soms 4 of 5 sterren uitdelen aan een goed concert van een jong bandje dat met één cd en een show zonder visuele stunts of decors nog amper iets bewezen heeft.

Maar het was te veel, Roger. ‘If I was God’ mag dan een van de beste songteksten van de voorbije jaren zijn, en ‘Animals’ een toepasselijk concept om Trump & Co mee te villen, ik kwam dus voor de muziek, en ook al imiteerde twee, soms zelfs drie gitaristen de gitarpartijen van David Gilmour zeer bekwaam (maar toch iets minder goed), toch liet de mixer een paar steken vallen. Twéé zangeressen zongen de partij van Clare Torry op ‘Dark side of the moon’ en deden dat minder goed dan Torry alleen. En alle visuals verborgen niet dat bijvoorbeeld ‘Money’ een stuk minder potent klonk dan toen Gilmour het in Tienen deed. Wat Waters en Gilmour van elkaar onderscheidt is dat Waters verantwoordelijk is voor een van de meest contraproductieve slogans uit de popmuziek – ‘We don’t need no education’ -, terwijl Gilmour die song ostentatief nooit live speelt en bij woorde van zijn vrouw Polly liet optekenen ‘We do need education, and it should be free’, en natuurlijk heeft ze gelijk. Nog een verschil tussen die twee: Gilmour kiest originele locaties om te spelen, ook al zijn die wat kleiner. Waters kiest de grootste zalen met de beste return. Wish you were here, Dave.

‘Resist’ schreeuwden de T-shirts aan de souvenir stand. ‘Resist’ zeiden de T-shirts van de kinderen die ‘Another brick in the wall’ zongen. ‘Resist’ zong Waters. Oké Roger, ik resist. En wat nu? By the way, Roger, hoeveel daklozen en vluchtelingen heb je zelf al opgevangen in jouw riante huizen? Geen enkele?! Echt?

Is escapisme vies of oneervol? Persoonlijk ga ik naar concerten om van het nieuws en de banale harde realiteit van alledag wég te zijn. Màg het? Ik wil het smoel van Trump niet in mijn huis, laat staan dat ik het twee uur lang op een videomuur van veertig meter wil zien. Het was een imposante show en ik ga vandaag (zaterdag 12 mei) terug, maar ik denk dat ik op de duur opnieuw mijn ogen een tijdje zal sluiten om te genieten van de muziek zonder dat de goedbedoelde visuele demagogie van schoolmeester Roger dat plezier vergalt.

En kan iemand Roger van het NVA Roger en al die andere rocksterren eindelijk eens vertellen dat we in Vlaanderen Nederlands spreken. Roger zei ‘Maintenant intermisson, et après on va voir’.

Als dit de laatste toernee van Roger Waters (en wellicht ook van David Gilmour – ze zijn quasi even oud) was, dan stelt zich de vraag hoe het verder moet. Nazaten kunnen 75 jaar lang auteursrechten innen, dus ik voorspel dat de kinderen en kleinkinderen van Waters en Gilmour elkaar de erfenis Pink Floyd zullen bevechten. En dat, ofwel, een soort tribute band (er zijn er nu al een dozijn die zélf grote zalen vullen) dit oeuvre zal spelen, ofwel hologrammen de overleden groepsleden van Pink Floyd tot leven zullen brengen – ongeveer. Ik hoop dat mijn hologram er dan een boeiende bespreking van schrijft, maar ik betwijfel het.             

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: