De beste grap volgens Norm Macdonald (Canadese komiek)

Deel
Norm Macdonald (Canadese komiek)

Een mot komt op consultatie bij een podoloog. Vraagt de podoloog: ‘Wat is het probleem, mot?’

‘Goh,’ zegt de mot. ‘Waar zal ik beginnen? Mijn leven is één grote beproeving, dokter. Soms word ik in het holst van de nacht wakker en zie ik een oude vrouw naast me liggen, een vrouw die ik ooit heb liefgehad, maar dat is lang geleden. Een drama! En nog veel erger: onze jongste, Alexandria, is eind vorig jaar bezweken aan de bittere koude, zoals zovelen onder ons. Een ramp, dokter, een ramp. Maar het ergste is nog dat ik niet meer van mijn zoon Gregarro hou. Hoe zwaar het me ook valt om dit te zeggen: als ik in zijn ogen kijk, zie ik dezelfde lafheid die ik waarneem wanneer ik mijn eigen blik in de spiegel tref. Was ik niet zo’n lafaard geweest, dokter, dan zou ik misschien die geladen revolver ter hand nemen die aan het voeteneind van mijn bed ligt, en een einde maken aan deze helse vertoning. Dokter, ik weet wel dat ik een mot ben, maar soms voel ik me een spin. Een spin die zich nog net aan zijn web kan vastklampen, terwijl onder hem een eeuwig brandend vuur woedt. Ik voel me, kortom, niet goed.’

De podoloog fronst de wenkbrauwen en zegt: ‘Mot, kerel, jij hebt een serieus probleem. Maar eigenlijk zou je een psychiater moeten raadplegen. Waarom ben je in ’s hemelsnaam bij mij gekomen?’

Antwoordt de mot: ‘Het licht was aan.’

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?