null Beeld Photo News
Beeld Photo News

Een dichter in de SpaceX

‘De man wilde Watou weleens vanuit de ruimte zien’

Daar schoot de Falcon 9-raket met donderend geraas de lucht in. Dat heb ik vooral van horen zeggen, want na drie seconden ga je al sneller dan het geluid. Comfortabel was het niet, want door de enorme G-krachten bleven de bubbels in ons glaasje champagne op de bodem van het glas hangen. En het was niet eens champagne, die gierigaard van een Musk had voor zoeterige cava gekozen. Dat was al een slecht begin.

We waren met z’n vieren, allemaal Vlamingen: een ex-miss, iemand die rijk was geworden met shampoo, een dichter die Watou weleens vanuit de ruimte wilde zien, en ikzelf. Hoe de anderen hun ticket hadden betaald, weet ik niet, ik had gewoon een mailtje gestuurd naar onze CEO: ‘Joekes Kris, gij opereert toch op het snijvlak van redacties, marketing, sales, online services en IT? Als ge mijn ticket betaalt, schrijf ik een tof verslag voor uw boekskes en al uw onlineplatformen.’

Uit ervaring wist ik dat de centen beginnen te rollen als het woord ‘onlineplatform’ valt, en ik had het zelfs in de meervoudsvorm gebruikt! Ik kreeg dus meteen een fiat. Nee, geen Tipo. (Ik had beloofd dat ik het verslag luchtig zou houden met wat woordspelingen en zo.)

Vier lange dagen in de ruimte lagen voor ons. Die gewichtloosheid, kan ik je vertellen, ben je na vijf minuten beu. Het gezeur over hoe je rijk kunt worden met shampoo ook. De ex-miss vroeg of het zou storen als ze haar benen even zou ontharen en boven Watou hing een hardnekkige bewolking.

Vooraf had ik gehoopt dat ik aan het raampje zou mogen zitten, maar eigenlijk maakte dat niet uit. Dat uitspansel had ik al vaak gezien, vanuit de ruimte oogt dat precies hetzelfde. En het zicht op de aarde viel tegen. Als je gewoon op de aarde staat, zie je veel meer details. Ik besloot een dutje te doen, en dat lukte.

Een paar uur later werd ik wakker door luid geroep. Er was een stevige discussie ontstaan over het gele knopje. Boven de achterdeur bevond zich de drukknop in kwestie, en er was ons op het hart gedrukt daar vooral níét op te drukken. ‘Alles gaat automatisch, je hoeft nergens op te drukken, en zéker niet op dat knopje!’

‘Kijk jongens,’ zei ik, ‘is het niet vreemd dat zo’n kleine capsule een achterdeur heeft? Daarachter bevindt zich vast een verrassing. Een gezellige lounge met Netflix, zodat we ons niet langer hoeven te vervelen? Of een toffe hipsterbar, gemaakt van houten paletten?’

Nauwelijks waren mijn woorden koud of we hoorden iemand op de achterdeur bonken, en een stem die riep: ‘Hé gasten, daawt na godverdoemme is op da geil knoppeke!’

We keken elkaar schouderophalend aan. De ex-miss drukte de knop in.

Meteen werden de ramen gesloten met luiken waar in grote letters WINSOL® op stond, want met de ticketprijs alleen krijg je zo’n ruimtevlucht financieel niet rond. We hoorden een irritant gebiep, boven de deur begon een felle lamp te flikkeren, en een robotstem deelde mee dat er sprake was van een ‘alien alert’. Daar ging de deur open, en voor onze totaal niet verbaasde ogen kwam een buitenaards wezen tevoorschijn.

‘I’m from planet Sprokdork,’ sprak het wezen met een Antwerps accent, ‘and I’m here to fight the wars with the...’

‘Laat maar zitten,’ zei ik, ‘ik heb je stem herkend. Hebt ge echt niks beters te doen?’

‘Probeer in dat kleinzielige acteurswereldje maar eens een job te vinden als ge niet gevaccineerd zijt,’ zuchtte de man. ‘Och ja, dit wordt niet slecht betaald, en ruimtevaarders entertainen die anders maar wat met hun duimen zitten te draaien, is een mooie opdracht, maar dat kunt ge natuurlijk niet elke dag doen. Heeft iemand kaarten bij, dan kunnen we misschien kleurenwiezen met een pisser, want we zijn met z’n vijven.’

Dat bleek niet het geval te zijn. Ik nam mijn telefoon en belde de leider van het project op.

‘Elon,’ zei ik, ‘vanuit de ruimte kun je de snelwegen heel goed zien. Af en toe zie je daar ergens een lichtflits, dat is alweer een Tesla die ontploft. Als je niet maakt dat we over een kwartiertje landen, ga ik dat overal rondbazuinen.’

Een CEO moet snel kunnen schakelen, hoor je weleens. Ik had nog niet eens ‘slukes, Elon’ gezegd, of het rocketship begon al aan een duikvlucht. Tien minuten later zaten we op een terrasje. De dichter vloekte. Op wolkenradar.be zag hij hoe de hemel boven Watou begon op te klaren.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234