heleen debruyne teaser Beeld Humo
heleen debruyne teaserBeeld Humo

ColumnHeleen Debruyne

Heleen Debruyne: ‘Bijna voel ik begrip voor de types die op het internet doodsbedreigingen uiten wanneer hun iets niet bevalt’

Ik ben mild. Vredelievend. Redelijk. Iedereen heeft recht op een eerlijk proces, vind ik, iedereen heeft recht op rehabilitatie. Ik wens iedereen het beste toe.

En dan kijk ik naar ‘Afrikaanse bruid’, een documentaire van Roy Dames. De hoofdfiguur is Gilbert, een gepensioneerde Belgische para die de liefde en seks, veel seks, gaat zoeken in Kenia. Net als zijn collega-sekstoeristen is zijn lijfspreuk ‘Once you go black, you always go back’. Maar wat Gilbert daarna allemaal nog uitkraamt doet dat plat racistische cliché op een liefdevolle ode lijken. Hij vindt dat Afrikanen stinken. (Gilbert heeft nog altijd niet goed begrepen dat Afrika een continent is en geen land.) Afrikaanse mannen zijn lui. Afrikaanse vrouwen zijn ook lui, maar zij kunnen ten minste goed pijpen en ze zijn dol op Gilbert, want hij kleedt zich goed en ruikt wel lekker. Dat laatste valt te betwijfelen, gezien zijn dagelijkse alcohol- en sigarettenverbruik. Zelfkennis is niet aan Gilbert besteed: hij is ervan overtuigd dat hij een gentleman is. En oké, soms kaffert hij die Afrikaanse wijven uit, omdat ze lui zijn, en dom, en niet westers willen koken, omdat ze zo zwart zijn, en te dik, omdat ze roepen, ze zijn gek, de takkewijven, ze pluimen hem levend! Ze hebben al een kind, ze zijn tweedehandsmateriaal! Enzovoort. Het is niet om aan te zien – zo’n type dat in onze contreien door geen vrouw gewild is, kan in Kenia met zijn doorsneepensioen hordes mooie, jonge, wanhopige vrouwen krijgen. Hij betaalt eten, kappersbezoekjes en vooral het schoolgeld van hun kinderen. Ogen dichtknijpen, racistische opmerkingen negeren en neuken voor de toekomst van je kind. En dan valt Gilbert dood neer. Zijn vrouwen huilen, maar het ontbreekt hun aan acteertalent: de tranen zijn duidelijk voor de goegemeente en de aanwezige camera. Een vrouw suggereert met vurige ogen dat Gilbert vergiftigd is. Ik zit nog net niet te juichen voor mijn scherm. Ja, denk ik, goed zo. Hij heeft het verdiend. Tot zover mijn vredelievendheid, mijn geloof in een eerlijk proces en in het recht op rehabilitatie. Ik wens Gilbert de vergiftigingsdood toe.

Veel recensenten vragen zich af waarom die gruwelijke man een podium moest krijgen. Regisseur Roy Dames hoopt dat het publiek zal inzien dat het genuanceerd naar zulke situaties moet kijken, dat Gilbert niet per se een slechterik is en de vrouwen niet per se slachtoffers zijn. Dames heeft de kracht van zijn eigen film niet goed begrepen. Gilbert verdient een podium omdat hij wraakzuchtige reacties oproept, reacties die een weldenkend mens doorgaans liever diep wegstopt. Het is een revelatie. Ik blijk helemaal niet zo mild te zijn. Nu ik toch eerlijk ben: ik wens de bouwpromotor die het leven in onze buurt verziekt met stof en lawaai en de stad kapotmaakt met smakeloze en veel te dure torenflats een verwoestende brand toe. Bijna voel ik begrip voor de types die op het internet doodsbedreigingen uiten wanneer hun iets niet bevalt. Maar dan zoomt de camera in op het blauwe, dode hoofd van Gilbert, en denk ik toch: ach.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234