MAAIKE OUBOTER Beeld press
MAAIKE OUBOTERBeeld press

Interview

Maaike Ouboter: ‘Het is toch niet omdat ik droevige liedjes maak dat ik geen leuk gezelschap ben op feestjes?’

Maaike Ouboter (29) schrijft geen radiohits, maar bezit wel het onmiskenbare talent om verdriet en gemis onder woorden te brengen. In 2013 brak ze door met ‘Dat ik je mis’, geïnspireerd door de dood van haar ouders. Geen enkel Nederlands debuut was er ooit in geslaagd om meteen zo hoog in de Belgische hitlijsten binnen te komen als haar album ‘En hoe het dan ook weer dag wordt’. Inmiddels heeft Ouboter nummer drie klaar, ‘Harnas van glas’, een mozaïek over volwassen worden, verdriet, troost, liefde en verlangen. Met die plaat gaat ze volgende week voor het eerst in twee jaar weer op tournee.

MAAIKE OUBOTER «En dat vind ik héél spannend. Ik voelde het al tijdens de try-outs: ik heb deze zomer één keer in België en één keer in Nederland gespeeld. Ik was ontzettend zenuwachtig, misselijk zelfs. Maar zodra ik het podium opstapte, viel dat allemaal weg. Het is zoals fietsen: dat verleer je niet.»

HUMO Hoe ben je de coronacrisis doorgekomen?

OUBOTER «Ik maakte me grote zorgen over de sector, nu nog steeds. Maar die lange, stille periode heeft me ook goed gedaan. Ik heb veel geluk gehad: net voor de coronauitbraak ging ik samenwonen met mijn vriend, dus ik hoefde het niet allemaal alleen te doorstaan. Iedereen had me gewaarschuwd dat het een grote test zou zijn, maar we zijn erachter gekomen dat we het goed doen samen. Het voelde een beetje alsof we samen een grote boomhut hadden gebouwd waarin we maandenlang aan het spelen waren. We zijn aan het koken geslagen, ik heb broden gebakken... Het had allemaal wel iets wonderlijks.

»Die periode was vooral een bevestiging dat ik er behoefte aan heb om mezelf terug te trekken. Dat heb ik mezelf jarenlang ontzegd, waardoor ik constant over mijn grenzen ging. Nu heb ik meer rust genomen en tijd voor mezelf gemaakt, en ik merk dat het me deugd heeft gedaan. Dat was wel een note to self: ‘Hey, ik ben een leuker mens als ik uitgeslapen ben’ (lacht).»

HUMO Met dit album had je ook genoeg omhanden.

OUBOTER «Ja, ik kon me er echt vol op storten. Het was best raar om mijn derde album ineens vanuit mijn eigen huiskamer te moeten maken, maar ik heb er veel uit geleerd. Dan zat ik aan de telefoon met mijn technicus: ‘Waar moet ik de microfoon neerzetten om het geluid van de piano op te nemen?’ Dat was leuk, het gaf me de vrijheid om te ontdekken wat ik nu precies wilde. Als ik vroeger twijfelde, dan maakte iemand anders die keuze. In de studio heb je niet zoveel tijd, je moet gewoon door. Nu kon ik lekker lang nadenken, waardoor ik écht de plaat heb gemaakt die ik wilde maken.»

HUMO ‘Ik weet dat ik altijd het meisje van ‘Dat ik je mis’ zal blijven,’ zei je in een interview. Frustreert je dat?

OUBOTER «Nee, want uiteindelijk is het vooral een groot compliment dat zoveel mensen dat nummer kennen. Je kunt net zo goed een carrière hebben en nooit zo’n nummer maken, dus dan vind ik het ondankbaar om daar frustraties over te hebben.

»Het was wel lastig om zo’n succes aan het begin van mijn carrière te hebben, want dan zijn er al meteen torenhoge verwachtingen. Ik schrijf nu niet meer in een poging om dat succes te herhalen, dat heb ik losgelaten. Maar inmiddels heb ik het wel omarmd. ‘Dat ik je mis’ wordt nog steeds veel beluisterd. Op YouTube zie ik nu jonge meisjes dat nummer op gitaar spelen, terwijl het toch al acht jaar oud is. Dat is een enorm compliment. En zelf vind ik het ook nog steeds een mooi liedje.»

HUMO Voor je tweede album, ‘Vanaf nu is het van jou’, wilde je over andere mensen schrijven. Na je succesvolle debuutalbum wilde je niet ‘die vrouw met haar verdrietige muziek’ worden.

OUBOTER «Het grappige is dat er op die tweede plaat liedjes staan die nog veel droeviger zijn (lacht). Ik heb toen veel mensen gesproken die het leven heel ingewikkeld vonden en heb hun verhalen gebruikt. Maar ik besef nu dat ik wellicht een excuus zocht om het niet over mijn eigen verdriet te moeten hebben.

»Door het succes van ‘Dat ik je mis’ ging het plots de hele tijd over mijn overleden ouders. Ik was er toen nog helemaal niet klaar voor om daarover te praten: 21 is echt wel jong om zo openlijk te vertellen over iets dat zo intens is. Ik moest het verhaal keer op keer doen, omdat zowel in Nederland als in België alle interviews daarover gingen. Ik denk dat ik daardoor onbewust heb besloten om weg te blijven van dat verdriet in mijn muziek. Omdat ik het moeilijk vond, verbood ik mezelf om daarover te schrijven.»

HUMO Daar ben je nu duidelijk op teruggekeerd. Hoe kwam dat?

OUBOTER «Na dat tweede album wilde ik een tijdlang helemaal niet meer schrijven. Ik merkte dat ik op slot zat, er kwam bijna niets meer uit. Ik begon me af te vragen waarom ik eigenlijk nog op een podium stond. Na jarenlang doorbeuken, zonder tijd te nemen om stil te staan, was ik gewoon op. Een sleutelmoment was toen mijn manager zei: ‘Je bent niemand iets verschuldigd.’ Hij was ervan overtuigd dat ik nog iets moois kon maken, maar als ik dat niet wilde, dan hoefde het niet.

»Daarna ben ik naar vrienden in Italië gegaan, om even rust te nemen. En toen ik eenmaal niet meer hoefde te schrijven, ging het ineens vanzelf. Door daar in de moestuin te werken, kwamen er ook allerlei herinneringen van vroeger naar boven. Ik ben nu wat ouder: dan ga je vanzelf vragen stellen over waar je vandaan komt, wat je van je ouders hebt meegekregen, of je zelf ook kinderen wil… Schrijven is mijn manier om emoties te verwerken en herinneringen te proberen vangen. De puzzelstukjes vielen dus in elkaar, daar in Italië. Er zat nog van alles in me opgehoopt, dat er eerst uit moest voor ik verder kon.

»De teksten die ik toen heb geschreven, waren zo persoonlijk dat ik heb getwijfeld of ik ze wel met de wereld wilde delen. Ik heb een paar mensen gebeld met wie ik graag schrijf, zoals Joost Zweegers van Novastar. Bij hem voel ik me veilig en kan ik heerlijk pretentieloos zijn. De liedjes die we samen hebben gemaakt, vond ik zo mooi dat ik ze toch wilde delen.

»Het is niet dat ik voortaan nooit meer over verdriet of gemis zal schrijven, maar ik heb wel het gevoel dat alles er eindelijk uit is. Ik heb er een heel album aan gewijd, en het is goed zo. Ik ben klaar voor andere dingen.»

MAAIKE OUBOTER Beeld LISETTE VAN MAANEN
MAAIKE OUBOTERBeeld LISETTE VAN MAANEN

HUMO De teksten gaan over thema’s die te maken hebben met verdriet, maar toch is het geen triest album geworden.

OUBOTER «Nee, het is meer liefdevol en troostrijk dan zwaarmoedig. Het gaat ook om universele emoties: ouder en wijzer worden, mensen missen. Er gaan nu eenmaal mensen dood. (Denkt na) Voor mijn leeftijdsgenoten is het nu ook iets normaler dat er mensen om hen heen wegvallen. Dat maakt het niet minder pijnlijk, maar vroeger kende ik niemand die al zo jong haar ouders was verloren. Daardoor voelde ik me nog meer alleen.

»Omdat ik van mezelf weer over verdriet mocht schrijven, merkte ik dat dit album eigenlijk vooral over liefde gaat. Iemand heel erg missen, betekent dat het het waard was. Anders doet het verlies niet zo’n pijn. Dat was een heel bevrijdend gevoel: ik schrijf niet per se over zware dingen, maar over dingen die de moeite waard zijn.»

HUMO Het titelnummer verwijst naar je worsteling met kwetsbaarheid. In onze maatschappij wordt het steeds moeilijker om je zo open en bloot te geven als jij doet met je muziek.

OUBOTER «Dat is niet meer zo evident, nee. We zijn ons in deze tijden van smartphones en sociale media allemaal bewuster van wat we zeggen en wat we delen, omdat er makkelijk mee aan de haal kan worden gegaan. Dat vind ik jammer. De toon is nu zo hard, je moet in één zin kunnen zeggen wat je vindt. Je moet überhaupt over alles wat vinden en je krijgt amper de tijd om er een genuanceerde mening over te vormen. Alles is een soort slogan geworden, terwijl ik de wereld helemaal niet in slogans ervaar. Het leven is toch veel complexer dan dat?»

HUMO In ‘Doe mij maar het verdriet’ zing je: ‘Verliefd zijn kan iedereen – maar om van je te laten houden, moet je moedig zijn.’

OUBOTER «Ja, jezelf van de wereld afschermen is makkelijk. Kwetsbaar durven zijn is moedig. Ik ben zelf heel liefdevol opgegroeid, met ouders die ook erg van elkaar hielden. Als kind voelde ik me gezien, wat ontzettend belangrijk is, omdat het me een soort basisvertrouwen in het leven heeft gegeven. Ondanks alle onzekerheden die erbij horen, geloof ik in de kern dat het allemaal wel goedkomt. Daardoor durf ik ook kwetsbaar te zijn.»

HUMO Ben je niet bang dat mensen daardoor een beeld van je hebben als een fragiel, gevoelig meisje van porselein?

OUBOTER «Als ik vroeger in een interview liet vallen dat ik pas om zeven uur ’s ochtends thuis was na een feestje, kreeg ik vaak een verbaasde reactie. ‘Huh, ga jij uit? Maar je bent toch heel filosofisch en kwetsbaar en zo?’ (lacht) Terwijl ik ook gewoon een jonge vrouw ben. Alsof die dingen niet met elkaar te rijmen vallen.

»Ik word inderdaad snel geraakt door dingen, maar daardoor ontstaat bij sommige mensen meteen het beeld dat ik truttig ben en geen humor heb. Dat is dus precies die sloganmentaliteit waar ik het over had. Men wil me in één zinnetje vangen. ‘O, zij is emotioneel. Nee, die wil je er niet bij hebben op feestjes.’ (lacht

HUMO Samen met dit album verschijnt een begeleidend boek.

OUBOTER «Ze vormen samen een geheel. Eerst zouden in het boek gewoon begeleidende teksten staan over de liedjes, maar gaandeweg zijn het verhalen geworden. Ik heb het hele boek in twee maanden geschreven. Toen ik er eenmaal in zat, kwamen er steeds meer herinneringen naar boven. Ik merkte ook dat ik het schrijven erg leuk vond, terwijl ik vroeger dacht dat verhalen schrijven niets voor mij was – daarom schreef ik liedteksten.»

HUMO ‘Brief aan mijn vader’ gaat over het verlies van je moeder en je onbegrip voor de pijn van je vader. Aan het einde zeg je: eindelijk begrijp ik je nu, dat je zoveel van iemand kunt houden dat je zonder die ander niet door kunt gaan. Is dat een gevolg van ouder worden, of van de liefde die je nu ervaart?

OUBOTER «Een combinatie van beide, denk ik. Ik denk dat je meer begrip kunt opbrengen voor je ouders naarmate je ouder wordt en het leven zelf wat meer hebt geleefd. Dan ga je hen zien als gewone mensen, die ook twijfelen en fouten maken. Er zijn misschien dingen waarover je vroeger erg boos was, terwijl je later beter begrijpt dat het leven nu eenmaal niet zo makkelijk is.»

HUMO Is het verdriet om het verlies van je ouders ook met je mee geëvolueerd?

OUBOTER «Ik dacht vroeger dat er een moment zou komen waarop ik het zou hebben verwerkt, maar nu weet ik niet zo goed meer wat ‘verwerkt’ dan precies zou zijn. Ik denk niet dat er een eindpunt is, maar wat ik wel merk is dat de pijn zachter wordt en dat het me minder overvalt. Nu ik dit album en boek heb geschreven, heb ik weer een nieuw gevoel van rust. Ik vind het leven nu wel een stuk minder complex dan een paar jaar geleden. Ik weet nog steeds niet hoe het allemaal zit, maar ik heb er nu wel vrede mee, dat ik het niet weet.»

HUMO Het klinkt alsof je op veel vlakken in je leven nu eindelijk je plaats hebt gevonden.

OUBOTER «Inderdaad (glimlacht). Daar heb ik veel geluk mee. Zo’n pandemie is makkelijker te doorstaan als je het gevoel hebt dat je een plaats hebt. Enkele jaren geleden voelde het alsof ik zomaar wat ronddobberde, maar nu heb ik de haven bereikt. In ieder geval voor nu.»

Het album en het boek ‘Harnas van glas’ van Maaike Ouboter verschijnen op 19 oktober bij Luijtingh Sijthoff.

Het album en het boek ‘Harnas van glas’ van Maaike Ouboter verschijnen op 19 oktober bij Luijtingh Sijthoff. Beeld rv
Het album en het boek ‘Harnas van glas’ van Maaike Ouboter verschijnen op 19 oktober bij Luijtingh Sijthoff.Beeld rv

Beluister ook onze playlist ‘Humo luistert’:

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234