null Beeld VTM
Beeld VTM

humoOpen Venster

‘Minister Crevits is 55 jaar, ik was 58 toen mijn motor begon te sputteren’

Lezersbrief

Ik hoop dat het goed gaat met minister Hilde Crevits (CD&V) na de voorbije bewogen maanden en ik hoop bovenal dat ze de inzichten die ze nu heeft opgedaan, indachtig mag blijven. Als ex-minister van Werk en huidig minister van Welzijn is zij de ideale persoon om nu eens echt werk te maken van een beleid waarbij welzijn, ook tijdens de actieve carrière, absolute prioriteit mag krijgen, want er ligt op dat vlak heel wat werk op de plank.

Minister Crevits is nu 55 jaar. Zelf was ik er 58 toen mijn motor begon te sputteren. Het was allerminst simpel om in die periode alles rond te krijgen: mijn baas verwachtte van mij net dezelfde prestaties als toen ik 30 jaar oud was, terwijl ik er de zorg voor mijn ouders en schoonouders bovenop kreeg en in diezelfde periode ook grootvader werd van vijf kleinkinderen (wat een geluk!), waarvoor ik ook wel mijn rol als opa wilde opnemen.

Mijn werkgever, een bekende multinational in de branche van de gezondheidszorg, had totaal geen oren naar mijn vraag om minder te mogen werken voor een lager loon. Het bleef bij slogantaal in het genre van ‘Levenslang leren’ en ‘Zorgen dat je je veerkracht vergroot door de tools te gebruiken die je aangereikt werden en die nu uit je backpack te halen’. In mijn situatie was het echt niet evident om ‘mezelf voortdurend heruit te vinden’. Maar er loopt wel meer verkeerd door recente ontwikkelingen in de arbeidswetgeving, die ernstige negatieve gevolgen hebben voor wie ermee wordt geconfronteerd. Ik geef een paar voorbeelden:

Mensen die proberen het werk te hervatten na langdurige ziekte, worden per direct ontslagen op basis van ‘medische overmacht’. De werkgever kan dan geen job aanbieden die de werknemer nog zou kunnen uitvoeren en mag die meteen ontslaan, net zoals bij ontslag om dringende redenen.

Mensen die langdurig ziek zijn, krijgen plots een brief dat ze op ‘verplicht vervroegd pensioen’ worden gesteld, wat hen met een fikse financiële kater opzadelt.

Zestigplussers zoals ikzelf worden met een ontslag geconfronteerd, en met alle gevolgen daarvan. Ook de manier waarop je door de VDAB behandeld wordt, zou eens grondig geëvalueerd mogen worden. En dan zwijg ik nog over de degressiviteit van de uitkering wanneer je er niet in slaagt om gedurende een volledig jaar opnieuw een voltijdse job uit te voeren.

Mensen, zoals een vriend van mij, die terminaal ziek zijn, moeten nog op controlebezoek bij de adviserend geneesheer. Ze worden zelfs meermaals aangemaand om toch te solliciteren voor een job. Bovendien worden ze dan nog na een jaar ziekteverlof op invaliditeit gezet, waardoor ze tijdens hun laatste levensperiode moeten zien rond te komen met een uitkering die veel lager is dan de zo al karige uitkering van het ziekenfonds.

Hopelijk wil de minister op basis van haar zopas verworven inzichten die zaken onder de loep nemen. Zij of één van haar kabinetsmedewerkers mag zeker contact met mij opnemen om hierover van gedachten te wisselen en enkele suggesties te bespreken.

Ben Isebaert, Kortrijk.

Hebt u ook een brief in de pen zitten? Mail naar openvenster@humo.be of vul onderstaand formulier in:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234