De weekenden Beeld © VRT
De weekendenBeeld © VRT

televisie★★★½☆

Ook in het derde seizoen van ‘De weekenden’ op Canvas duwde Joris Hessels weer een kruiwagen empathie voor zich uit

Is het weekend de amuse voor de nieuwe werkweek, of de cognac na de oude? Voor dat onderwerp voor mijn eindverhandeling viel indertijd geen promotor warm te maken, en dus ga ik nog steeds zonder diploma door het leven. Stiekem hoop ik om van Joris Hessels alsnog het antwoord te vernemen, want sinds 2018 maakt hij voor Canvas een programma dat ‘De weekenden’ heet, en, welja, zich vooral afspeelt in de prikklokloze dagen van de week.

Jeroen Maris

In het derde seizoen brengt Hessels opnieuw acht mensen gedurende enkele weekends samen. Ze kennen elkaar niet, maar hebben met elkaar gemeen dat 2022 het jaar wordt waarin hun leven een sloopkogel, een lik verf of nieuw stucwerk krijgt. Om de twee maanden brengen ze samen een weekend door – dan vertellen ze hun verhalen en lijmen ze een groep. Venndiagrammetjes maken, dat wil Hessels, en kijken of er doorsnedes zijn. Dat doet hij niet in een krap kampeerbusje met bestemming Charleville-Mézières of op een picknickdeken met zicht op De Hooge Maey, wel in Yvoir, in een elegant huis dat later kasteel wil worden, te midden van idyllische natuur die later niet verstedelijkt wil worden.

In de eerste aflevering kwam de groep nog niet samen. Hessels werkte aan z’n dramatis personae door alvast vier mensen individueel te ontvangen op het domein in Yvoir – in de tweede aflevering volgen de overige vier, en dán zal ‘De weekenden’ kunnen ontbranden. Naast de klassieke criteria – voor een noemenswaardige wending in het leven staan, minstens een beetje met een camera kunnen vrijen, geen seriemoordenaar zijn – leek enthousiast door de wereld dansen deze keer ook een pluspuntje te zijn als je het tot de cast van ‘De weekenden’ wilde schoppen. Dana, Musti, Thomas en Bouchra wervelden Yvoir binnen: mensenkinderen die hun weekends, en bij uitbreiding hun levens, van nature niet horizontaal doorbrengen.

Het mooie aan ‘De weekenden’: dat Hessels zich niet verkijkt op de blos en de zomersproetjes. Dana at thuis altijd rechtstaand, aan het keukenblad, omdat er sinds de dood van haar prachtige man toch niemand meer was om de tafel voor te dekken. Musti, ‘onze Hollywood-Turk’ die zich om dak- en thuisloze jongeren bekommerde, was na zijn outing – hij is homo – lang vervreemd geweest van zijn ouders. Thomas bleek onvruchtbaar, en zou samen met zijn vriendin een beroep doen op een zaaddonor om hun kinderwens toch werkelijkheid te laten worden. En Bouchra – die een bloeiende truckwash uitbaatte, want ook obese vrachtwagens hebben recht op een douche – had een faillissement en de bijbehorende armoede doorstaan, en had zelfs haar eigen zaak en haar eigen huis teruggekocht op een openbare verkoop.

Hessels duwde als altijd een kruiwagen empathie voor zich uit, mikte de juiste vragen in de gesprekjes, en verheugde zich al op de wodka die Dana, met Poolse wortels en dus mogelijk een kenner, in het vooruitzicht stelde. Op ornithologisch vlak zakte hij dan weer door het ijs, toen hij een torenvalk voor een kolibrie aanzag. Dat kwam hem op net-niet-rologen van Thomas te staan, het type dat weleens in een spontane spreekbeurt over de steltkluut en de bontbekplevier ontbrandt. Later, tijdens een wandeling met Bouchra, wees Hessels naar het zwerk en duidde daar op kennerstoon een buizerd aan – te vermoeden valt dus dat het een appelvink of een ringmus betrof.

Ik kijk uit naar de plooien en kreukjes in dit derde seizoen van ‘De weekenden’, en naar het moment waarop de VRT de schaterlach van Joris Hessels, een eruptie die de tjiftjaf en de koperwiek verschrikt doet opvliegen, voordraagt als cultureel erfgoed.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234