© Alex Vanhee

Review: Skepta op Dour 2016

, door (ob)

13

Bij de suffe onoplettende lummel is de Engelsman pas bekend sinds zijn cross-continentale muzikale liefdesaffaire met Drake: de zingende rappende Canadees die er om bekend staat van muzikale juweeltjes van deze of gene up and commer zo snel mogelijk een remix in elkaar te flansen, zijn naam erbij te zetten en zo zijn periodieke graantje relevantie mee te pikken. De affaire resulteerde in een tatoeage van het logo van Skepta's muzieklabel 'Boy Better Know' op de schouder van de voorgenoemde.

Skepta valt echter noch in de categorie 'deze', noch in de categorie 'gene' en is zeker geen 'up and commer'. Als een geharde sergeant leidt hij namelijk al een decennium lang de troepen aan de frontlinies van de Britste rap-loopgravenoorlog. Zijn groeiende populariteit zorgde ervoor dat hij stukje bij beetje werd opgeslokt door het commerciële marketingmonster, beter bekend als de muziekindustrie. Voor de driftige Tottenhammer reden genoeg om in 2012 een slag rechtsomkeert te maken en op het ritme van een compromisloze ongure grime-beat van 140 bpm (beats per minute) met een verkorte voorwaartse pas en een opgestoken middelvinger terug de krochten van de ondergrondse grime-grot in te marcheren, zoekend naar de authenticiteit die op de heenweg uit zijn muzikale broekzak was gevallen. En zeg nou eerlijk: u staat toch veel liever achter iemand die ergens tégen is?

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?