TyfusTeringTelex: Parklife (Manchester) 2018 (dag 2)

, door (ob)

8

Dag 2: ‘Parkalife’ en de ratten van Piccadilly Park

Enkele jaren terug besloten de plaatselijke dorpsgekken - een groepje ordentelijke clochards en joviale alcoholisten - ieder weekend op het stadsplein, Piccadilly Gardens in Manchester, onwelluidende pop- en rock ‘n roll covers te komen declameren. *** De slagwerker is consequent offbeat, de stembanden van de zanger lijken met een kaasschaaf bewerkt, de bassist bedekt zijn tronie met een rattenmasker en soms doet er een danser mee - als u bereid bent de kapriolen die een ladderzatte vijftigplusser uithaalt om zijn evenwicht te kunnen bewaren gemakshalve onder het paraplubegrip ‘choreografie’ wilt scharen.

Ieder weekend staan ze er en dit jaar werd hun volhardendheid beloond: een paar maanden terug werd een petitie gestart om The Piccadilly Rats op het podium van Parklife te krijgen. *** Het moment dat The Rats rond het middaguur hun debuut maakten op het grootste stadsfestival in het Verenigd Koninkrijk, voelde als een kleine overwinning voor het vergeten residu van de moderniteit. *** Even later, op hetzelfde podium, kwam de Noorse Sigrid Solbakk Raabe in een afgeknipte spijkerbroek een potje Pipi Langkousen - ach ja, naast de gemiddelde Parklife-festivalganger ziet zelfs Cardi B er kleurloos en godvrezend uit. *** Ze had uit de schaal gekropen synthpop mee én een vergunning om festivalweides om te ploegen. Tijdens haar jongste YouTube-hitje ‘High Five’ jodelde ze het wolkendek aan flarden. 

De Grime-vallei was op dag twee omgedoopt tot dance-colosseum waar vuist-pompende Techno-vikingen met een beginnende vorm van gynecomastie - door fervente anabolengebruikers ook wel ‘bitch tits’ genoemd - het gevecht aangingen met hun lever. Achter de one’s and two’s, de uit Leeds afkomstige Hot Since 82 (Dan Padley). *** Zijn rise to fame heeft veel weg van een Mister Bean sketch: acht jaar geleden plugde hij op een afterparty in Ibiza de aux-kabel in z’n iPhone nadat de DJ-set er plots mee was opgehouden. Z’n telefoon begon per ongeluk een probeersel van hemzelf af te spelen en voilà: een vallei van synchroon spacende hedonisten. *** Gehuld in grijze overalls waren de mannen van Manchesters eigen Everything Everything uitstekend gekleed voor de chemische ramp die zich daar voltrok. *** ‘We just came from Manchester, Tennessee this morning... This Manchester is a lot better!’ *** Op papier is Everything Everything de ideale festivalband: explosieve, gecentrifugeerde art-pop in de hoge registers. ‘Regret’ en ‘Distant Past’ ontaarden zoals voorspeld in spontane danscirkels en high fivende indie-meisjes, maar de vasthouden. *** In de tent tegenover het hoofdpodium, die de naam ‘Sounds of the Near Future’ droeg, was namelijk iets speciaals aan het gebeuren: een unicum volgens sommige bronnen. Daar stond de Zuid-Londense rapper Dave (David Orobosa Omoregi), duidelijk geëmotioneerd, een propvolle tent aan te horen die luidkeels de tekst van ‘Question Time’ aan het scanderen waren: ‘All my life I know my mum's been working / In and out of nursing, struggling, hurting / I just find it fucked that the government is struggling / To care for a person that cares for a person’. Na een herhaling van die collectieve karaoke tijdens ‘Wanna Know’, wist Dave het ook even niet meer. *** Later, in dezelfde tent, stapte de George Clinton van de UK afrobeat, J Hus met zijn begeleidingsband - keytar, bas en slagwerk - uit een enorme opblaasbare vliegende schotel. *** Soms was er iets te horen wat tegen g-funk schuurde en hoewel het de perfecte gelegenheid was om onze azonto en shoki-moves te testen, klonk zijn ‘Bouff Daddy’ toch iets te gelikt naar onze smaak. *** Bij Vince Staples, geboren en getogen in de regio waar Dr. Dre en DJ Quik de g-funk hebben uitgevonden, ging het er allesbehalve gladjes aan toe. Gehuld in een kogelvrij vest, cirkelde hij, voorovergebogen als een hyena, rond op een podium dat enkel werd verlicht door het zoemende scherm achter. *** De concurrentie in het tijdschema was moordend, maar iedereen die erbij was dook de volgende ochtend in de studio om een eigen rapcarrière op poten te zetten. *** ‘Come on, sing it: these niggas wanna to hol’ me back / these niggas wanna hol’ me back. I can’t hear you! Are you uncomfortable or something?’ Welnu: nadat Kendrick een kaukasische fan en public tot de orde had geroepen tijdens haar voordracht van zijn ‘M.A.A.D. City’, weet men wel beter. *** Bij Liam Gallagher voelde klaarblijkelijk niemand zich te beduusd om zich een longontsteking te schreeuwen. Liam - van te voren had hij het festival omgedoopt tot ‘Parkalife’, want optreden op een festival dat naar een album van Blur was genoemd, zat hem natuurlijk niet helemaal lekker - kwam gehuld in zijn mooiste legergroene parka vloekend, tierend, briesend, spugend en Man-U fans pestend nonchalant het podium op gewandeld.

 
 
 
 

Ja, rkid was in opperbeste stemming. Eindelijk stond hij weer in zijn Manchester, een thuiswedstrijd te spelen. *** ‘If there were more of you, I’d think we were in back to the future.’ Inderdaad: de weide leek voornamelijk gevuld met kroost van de mensen die in de jaren negentig de stations van Oasis vulden. *** ‘I see you, there in the middle, jumpin’ around and stuff… Very nais.’ *** ‘Live Forever’ - de zon was nog maar een rood puntje op de horizon - werd opgedragen aan de generatiegenoten van het publiek die vorig jaar het leven lieten tijdens het concert van Ariana Grande in Manchester. ‘Morning Glory’ werd van kop tot staart meegejammerd, tijdens ‘Supersonic’ - de song waar hijzelf de tekst voor schreef - werden meisjes op de schouders van sterke jongens gehesen, die op hun beurt op de schouders van nóg sterkere jongens werden gehesen. Tijdens het sluitstuk der sluitstukken, ‘Wonderwall’, wierp Liam een blik op Heaton Park, zag het grote reuzenrad in het midden van het park en sprak de woorden: ‘That’s a big focking wheel.’ Als we alleen voor Liam naar Manchester waren afgereisd, was het voor ons de al moeite waard geweest. 

Noot: Dit verslag is tot stand gekomen met dank aan P&O Ferries, die de overtocht van Zeebrugge naar Hull verzorgde. En dankzij 'Visit Manchester' voor de overnachtingen ter plekke.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?