© Alex Vanhee

Concertreview: Oddisee & Good Compny op Couleur Café

, door (vvp)

31

Laten we er geen doekjes om winden: het geheime wapen van Oddisee is zijn groep Good Compny, een muzikantencollectiefje à la The West Coast Get Down dat zichzelf omschrijft als "de favoriete band van uw klankman". Elke keer als Oddisee van 50 naar 120 kilometer per uur ging – want hij kon trage woordjes fluisteren én verzen spuwen als kogels – waren de muzikanten daarop voorbereid en pasten ze hun tempo aan. Ze bedreven over het algemeen de funk van The Roots, maar hun dynamiek was die van een jazzband, met Oddisee als allesbepalende solist. 

'Hun optreden was als de zee: soms op, dan weer neer, een moment kalm, meestal stormachtig, maar altijd in beweging'

Hun optreden was als de zee: soms op, dan weer neer, een moment kalm, meestal stormachtig, maar altijd in beweging. Het soulrefrein van 'Built by Pictures' was gebouwd op de elastieken baslijn van Mr. Turner, 'Strength & Weakness' was een lap funk die door gitarist Ameer Dyson richting stratosfeer werd gekatapulteerd, terwijl Oddisee vocale ondersteuning kreeg van toetsenist Ralph Real, die later nog uitzinnig begon te dansen – luid applaus – en beatboxen – nog luider applaus – tijdens het pompende 'Want Something Done'. Real deed ook nog feilloos het geluid van een Booker T.-orgeltje na tijdens de summer jam 'That’s Love'. 

Straatfeestje

Het hele Good Compny samen maakte van 'Meant It When I Said It' een straatfeestje in New York anno 1980, met veel scratches, een scheut disco en veel 'hey-heeey''s van de als MC's fungerende bandleden. Het is trouwens te allen tijde te horen dat Oddisee is opgegroeid naast Garry Shider van Funkadelic en Parliament, waarvan de godfather, George Clinton, zaterdag ook optreedt op Couleur Café.

Leuke nummertjes: publieksopzweper 'NNGE' ('Never Not Getting Enough'), 'Own Appeal', dat werd gepimpt met een stukje 'Alright' van Kendrick Lamar, het sexy 'Hold It Back' en het naïeve 'Want to Be'. Tussen twee haakjes: in 'That Real' zat een zinnetje waar fan van het eerste uur TheColorGrey – daarnet op de Blue Stage – wel blij mee zal zijn geweest: "Grey is the real color". Oddisee deed vorig jaar trouwens mee op Greys 'Someday'.

''Gelukkig is 'leuk' voor Oddisee niet genoeg: hij is op zijn best wanneer hij met de voeten vooruit in de politiek duikt''

Gelukkig is 'leuk' voor Oddisee niet genoeg. In het pamflet 'Lifting Shadows', vol dreigende oosterse beats, refereert hij op deze manier naar zijn echte naam Amir Mohamed el Khalifa: "I got a name that'll scare all the brave in the land of the free / All in the name of protecting a country that’s shooting its citizens dead in the streets."

Ambiguïteit is niks voor de rapper: "Since 9/11 it ain't too clear just who the target is",  rapt hij. "I love my country, hate its politics": het hele nummer is een deugddoende hommage aan de politieke hiphop uit de jaren 90, van pakweg A Tribe Called Quest.

Hard en venijnig

En om af te sluiten nog even een scheut 'Like Really'! omdat die song het hardst, het venijnigst en het best was. "How do you police the streets of a neighborhood you do not engage in / Why a brother get three for a sack while your brother go free for a raping / Tell me if I got it all wrong, like I signed on the line".

Een heerlijk, opzwepende hiphopshow met in het oog van de storm Oddisee, die op zijn best is wanneer hij met de voeten vooruit in de politiek duikt. 

--

Onmisbaar in elke broekzak en handtas deze festivalzomer: Humo's messengerbot Festivalman! Het laatste nieuws, onmisbare festivalweetjes en gepersonaliseerde tips direct in je inbox. Maak hier een praatje: humo.be/festivalman

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?