© Alex Vanhee

Concertreview: Juicy op Couleur Café 2018

, door (vvp)

10

Op voorhand had ik nochtans verwacht dat het hoogtepunt Gregory Porter (***) zou worden, de altijd netjes in kostuum gestoken dikkerd waarvan je je kan afvragen: is zijn stem zo warm omdat hij altijd dat zijn volledige hoofd bedekkende petje op heeft? Porter is een klasbak, zijn band bestaat uit voor geen kleintje vervaarde professionals, en hij heeft de reputatie live altijd net iets méér uit de oneindige mogelijkheden van de jazz te halen dan op plaat – waar hij altijd netjes en beschaafd en degelijk is, maar zelden wild of avontuurlijk of verrassend.

‘1960 What?’ heet een reflectie over de Detroit-rellen en de dood van Martin Luther King te zijn, maar echte woede was niet te horen. ‘Take Me to the Alley’ herbergde een mooi sentiment – het was er eentje voor verschoppelingen en losers en mensen die al dan niet letterlijk uit de boot zijn gevallen – maar meer ook niet. ‘In Fashion’ was cocktailjazz zoals het grootste deel van de set cocktailjazz was – voor een chique club of een rokerige bar, niet voor een weids festivalpodium met allemaal dronken feestvierders.

Toch nog drie sterren? Ja, want de band is zó goed, Porters keelgeluid zó mooi. De muzikanten hadden allemaal een momentje: pianist Chip Crawford (helemaal in het roze) tijdens ‘Musical Genocide’, saxofonist Tivon Pennicott tijdens ‘Holding On’ en het toch nog enigszins freewheelende ‘On My Way to Harlem’, en bassist Jahmal Nichols tijdens het voortkabbelende ‘Papa Was a Rolling Stone’ van The Temptations, dat verder al honderd verschillende keren beter gecoverd is.

Nee, je kon er in aangename omstandigheden een goeie kuip gin-tonic bij leegtutteren, maar dubbele zeemansknopen in de ziel draaien? Dat was in deze bosenclave te veel gevraagd.

Wie trouwens eens een dubbele zeemansknoop van dichtbij wil zien, moet maar eens voor de grieten van Juicy ongevraagd z’n kleine hengst bovenhalen. Wie zijn de twee? Het neusje van de zalm van de Belgische pop – ze staan aan de zijlijn klaar om in te vallen en meteen wereldkampioen te worden. Ook: opgefokte katjes die zich zonder enige schroom tegen het patriarchaat verzetten middels goed in het oor liggende R&B-spielereien die op Couleur Café wél wild en avontuurlijk en verrassend waren. Riot grrrls voor nu, zoiets – ‘Exile in Guyville’ in een Aaliyah-jasje.

‘Four Hands on Ass’ kreeg te maken met technische problemen en werd dan maar puur op gitaar gebracht. De boodschap kwam even goed over: ‘Handen thuis!’ In ‘Mouldy Beauty’ – een swingende boutade tégen plastiek in je lijf en vóór hangtieten – dronken ze van hetzelfde Arabische beekje als Tsar B. ‘Die Baby Die’ was een sexy slow jam die ook uit 1999 had kunnen komen. En omdat Couleur Café zo’n festival is waar je meer ‘NOBODY IS ILLEGAL’-T-shirts dan N-VA-lidkaarten aantreft, richtten ze ook honderd fuck you’s aan het adres van ons aller Theo Francken. Ze hadden witte jumpsuits aan en ze sprongen ruwweg tienduizend keer op en neer: goeie boodschappen, nul preken.

Sasha, de vurigste van de twee en aldoor knalrood, stak haar potigste rap af tijdens ‘Count Our Fingers Twice’, een nummer dat ook een geanimeerde clip heeft waarin ze samen met Julie een naakte man achternazit, om hem vervolgens te teabaggen en hem met machetes van zijn lid te ontdoen. ‘Something Is Gone’ was anarchistische slaapkamerpop zoals ook andere DIY-artiesten als Geneva Jacuzzi die graag maken. Cover ‘La boulette’ (van ‘grote zus’ Diam’s) kwam aan als een recht in je smikkel geduwde Kalasjnikov. En dan moest Zwangere Guy nog voor een tweede keer (na ‘Mouldy Beauty’) mee op podium komen voor zijn ‘Suave G’: het is halsreikend uitkijken naar de passage van STIKSTOF morgen.

’t Was soms een rommeltje van een show, hoor, want Sasha en Julie ramden op hun keyboards als een Apple-gebruiker op een Windows-computer. Maar wat een energie! Wat een vocale présence (van allebei)! Wat een fun! Wat een furies! Als je Juicy bezig zag – op hun eerste grote zomerfestival ooit, nota bene – dan wist je weer waarom ze orkanen altijd meisjesnamen geven.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?