© Alex Vanhee

Concertreview: Young Thug op Couleur Café 2018

, door (vvp)

8

De excentrieke Young Thug komt uit Atlanta en wist zich met zijn eerste tapes binnen te lullen bij het label van Gucci Mane. Hij neigt soms naar de avant-garde, deed in het recente verleden een gooi naar mainstreamsucces met ‘Barter 6’ en ‘JEFFERY’, en schuift zichzelf graag naar voren als modegoeroe.

Het is in die hoedanigheid, met zijn eindeloze collectie Gucci-, Saint Laurent- en Balmain-jurken, dat hij nog bekender is dan als muzikant. (Eén of ander webmagazine schreef ooit dat Young Thug als stijlicoon dicht bij David Bowie staat, haha!) Wat nog? Interviews geeft hij niet graag. Optredens kennelijk ook niet.

Begin dit jaar kondigde hij op Twitter aan, zonder daar verder uitleg bij te geven, dat hij vanaf nu wil worden aangesproken als SEX (in hoofdletters). Met zo iemand hebben we dus te maken.

Het WK Hiphopclichés werd al in de opwarming gewonnen. De dj begon met willekeurige plaatjes te draaien: eerst ‘m.A.A.d. city’ van Kendrick Lamar, dat is eigenlijk al valsspelen. Daarna spul zoals ‘Mask Off’ van stadsgenoot Future, met wie Thugger onlangs nog de mixtape ‘Super Slimey’ maakte. Of ‘Fucked Up’ van Ski Mask the Slump God featuring de sinds onlangs zéér fucked-uppe XXXTentacion. Het publiek moest een X maken met de armen en springen. ‘When I say Young, you say Thug! Young! Thug! Young! Thug!’

Toen Young Thug – echte naam: Jeffrey Lamar Williams – eindelijk klaar was met zijnschoonheidsslaapje slofte hij maar het podium op. Was het strikt noodzakelijk dat hij daar was? Nee, zijn microfoon was al op even twijfelachtige wijze ingeplugd als die van George Clinton gisteren: onder ruwweg honderd decibel afgelikte backing track was ergens de echo van zijn stem te horen. Dat een bijna 77-jarige legende vaak moet gaan zitten en eigenlijk geen show meer kan dragen, tot daar aan toe, maar Young Thug is 26, en het was niet de schuld van het publiek dat zijn skinny jeans zijn mobiliteit zodanig beperkte dat hij niet meer dan twee pasjes tegelijk kon zetten. Als hij toch eens boven kwam drijven in de geluidsmix, dan klonk hij als een timide schooljongetje dat van de leerkracht toch eens één vraag moest beantwoorden: zacht, stil, verveeld ook wel.

Er werden veel nummertjes gespeeld, maar zelden langer dan een minuutje per stuk – er zat telkens een pistoolschotsample tussen de fragmenten, supercool. Passeerden zoal de revue: ‘RiRi’, ‘Anybody’ (met een heel klein stukje Nicki Minaj), ‘Harambe’, ‘With That’, ‘Floyd Mayweather’, ‘Wyclef Jean’… Op ‘Family Don’t Matter’ klonk de vrouwenstem – op podium geen vrouw te bespeuren – tien keer zo luid als Thug zelf, die misschien een frietje met stoofvlees was gaan eten. ‘Digits’, ‘About the Money’ van T.I., ‘Check’, ‘Stoner’… Vrijwel allemaal trappy, eigenzinnige hiphopnummers die op plaat erg goedklinken, maar waar nu niet de minste moeite werd ingestoken.

Misschien valt zijn apathie wel te wijten aan het feit dat hij de top, die heel even in zicht was, net niet bereikt heeft. Toen zijn laatste mixtape uitkwam (goed spul met de titel ‘Beautiful Thugger Girls’), werd die naar de achtergrond verdrongen door ‘Pretty Girls Like Trap Music’ van 2 Chainz en ‘HNDRXX’ van Future, die allebei op dezelfde dag uitkwamen. Zijn beste platen (‘JEFFERY’, ‘Barter 6’, de ‘Slime Season’-mixtapes) hebben nooit een heel groot publiek bereikt, daarna leek zijn momentum een beetje te stokken.

En met A$AP Rocky is er al een groter mode-icoon in de hiphop. Misschien was Thuggie teleurgesteld in zichzelf omdat hij niet op het hoofdpodium van Glastonbury stond, maar wel op een half lege wei van een klein festivalletje in een nietszeggend landje op de wereldkaart. Misschien was het stoofvlees hem slecht bevallen. Alleszins: dit weekend waren er straffere sets te horen aan de dj-kraampjes van Maes Pils.

Als u een tweede opinie wil, zal mijn vriendin het wel beamen: de SEX was een zware teleurstelling. 

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?