© Stefaan Temmerman

Kiss geeft Graspop een feestelijke afscheidskus

, door (wim wilri)

276

De slotavond van Graspop 2019 was de juiste plaats om deze Amerikaanse band te programmeren. Op het einde van een lang en fijn maar vermoeiend festivalweekend wilde de massa feesten zonder nadenken. Enter Starchild en The Demon. Na 46 jaar op de planken neemt de geschminkte groep afscheid, met een laatste Grote Tour. Kiss was daarmee niet de enige. Ook Slayer (de hoofdact op vrijdag) stopt er mee. Waar bij Slayer agressie heerste, was de boventoon nu liefde. Liefde voor de rock-’n-roll. De volumeknop stond ook minder luid dan de voorbije avonden. Kiss wilde graag zachtjes aan je oor sabbelen, niet je oorlel er af bijten.

De band speelde voor de vierde keer op Graspop. Hun muzikale jukebox blijft immer dezelfde, maar ze weten goed hoe die te verpakken. Even voor elf uur ‘s avonds kwam Kiss van op platformen boven in het dak neerdalen, in een regen van vuurwerk. Pijlen schoten 50 meter de lucht in bij ‘Detroit Rock City’, als sein om aan te geven dat de show begonnen was.

Heeft Kiss 20 wereldsongs? Nee, maar qua entertainment-gehalte moeten ze voor weinigen onder doen. Op amper tien minuten tijd verschoot deze band meer buskruit en knalpoeder dan alle andere acts op Graspop samen. Bij ‘Shout it Out Loud’ dweepte Gene Simmons (69) met zijn lange tong en schoten er lasers over de Stenehei. Waarna Paul Stanley (67) de wei al meteen in twee deelde, om elke kant meezingend tegen elkaar op te zetten. ‘Lick It Up’ rockte feilloos richting je heupen. Soms kan simpel ook leuk zijn. ‘Deuce’ bracht de groove, ‘War Machine’ de vlammen. Het was duidelijk nog niet heet genoeg geweest op dit Graspop.

Twee kleine minpunten. Paul Stanley had de vreemde gewoonte om elk kwartier aan de massa vragen te stellen, met hoge stem. Hoe we ons voelden, of we samen met hem wilden grollen als een krolse tijger? Die jam-sessie aan het einde van ‘God of Thunder’ (Simmons zong bloedspuwend vanuit de nok van het dak) hoefde ook niet. Dan liever starchild Stanley, die over de hoofden van het publiek naar een klein podium boven op de geluidstoren zweefde. Om er een swingend ‘Love Gun’ in te zetten. Goed, die gimmick heeft hij al vaker gedaan. Maar het werkte wel. Bij de pompende disco-klassieker ‘I Was Made For Loving You’ scheen er een glitterbal over de wei. Hét moment om snel nog het mooiste meisje van de wei te zoenen.

Tegen slotsong ‘Cold Gin’ had de zanger opnieuw het hoofdpodium bereikt. Om met de andere groepsleden helemaal vooraan te eindigen, terwijl het drumstel al knetterend naar boven schoot. Kiss kwam nog één keer terug, voor een allerlaatste afscheidszoen. Met een passend en luidkeels meegezongen ‘Rock And Roll All Nite’. Ballonen en massaal veel vuurwerk waren ons deel. Dat het ‘Crazy Nights’ zijn, daar in Dessel.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?