Daphne

, door ()

Deel
daphne1200

Hoe slopend is het om elke seconde van de dag te moeten leven in de hoop dat je eindelijk de Ware gaat ontmoeten? Hoe vermijden dat de eenzaamheid je cynisch maakt? En hoe neem je na een eerste date afscheid van elkaar: met een handdruk of met een kus? ‘Daphne’ weet op een onbevangen manier de pijn van het zijn van een alleenstaande vrouw van 31 te vatten, en daarnaast weerspiegelt de film ook heel mooi die mengeling van tristesse en opwinding die in het uitgaansleventje hangt. Daphne, die na het zoveelste mislukte avondje in een Londense nachtclub thuis een bord comfortfood naar binnen zit te lepelen terwijl ze smachtend naar een afbeelding van Ryan Gosling zit te turen: vervang Gosling door Jennifer Connelly en Londense nachtclub door Café De Video, en we kunnen – toch in ons geval – spreken over een zeer herkenbare situatie. Echt diep snijdt de plot niet, maar de snee gaat diep genoeg.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?