Lady Bird

, door ()

8
vrij

De soms knettergek makende druk die je mama en je papa op je kunnen uitoefenen. Het stekende verlangen om je slaperige dorp achter je te laten en om je in het geknetter van de metropool te storten. Het hormonale gezoem en gesudder op de middelbare school, de merkwaardige grilligheid van vriendschappen, het zwevende gevoel na de eerste kus. Greta Gerwig, de darling van de New Yorkse indiecinema (u kunt haar zien acteren in ‘Frances Ha’ en ‘Maggie’s Plan’), laat al die roerselen en beslommeringen heel mooi samenvloeien in haar regiedebuut ‘Lady Bird’, een licht autobiografisch getinte coming-of- agefilm die nergens zwaar op de hand of sentimenteel wordt en die trilt van de juiste observaties.

Het is echt prachtig om Gerwigs hoofdpersonage, Lady Bird (glansrol van Saoirse Ronan), te zien dwalen door het nu eens dromerige, dan weer duistere woud van de tienertijd. De film snijdt het diepst op de momenten dat Gerwig inzoomt op de heftige relatie tussen Lady Bird en haar moeder (de schitterende Laurie Metcalf), een diep gefrustreerde verpleegster die gebukt gaat onder geldproblemen en onder de depressie van haar man (Tracy Letts). Het steeds opnieuw moeten hengelen naar respect en waardering van een ouder die alleen maar kritiek op je levensstijl lijkt te hebben: velen onder u zullen het verdriet van Lady Bird pijnlijk herkenbaar vinden. Maar ‘Lady Bird’ bevat ook tonnen humor. Zo hebben wij ons krom gelachen met de voetbalcoach die moet inspringen voor de toneelleraar en meteen dolenthousiast op het krijtbord de looplijnen van de acteurs begint uit te tekenen. Twee minpunten: sommige nevenpersonages (Timothée Chalamet!) neigen naar de karikatuur en de eindshots voelen nogal oppervlakkig aan. Conclusie: ‘Lady Bird’ is een prima regiedebuut, maar is – als we heel eerlijk moeten zijn – wel flink overhypet. De film haalt momenteel een fenomenale score van 99 procent op de beruchte website Rotten Tomatoes, wat betekent dat er amper drie of vier filmcritici niet wild van waren (hoed af voor hen, om tegen de consensus in te gaan heb je ballen nodig). Daarbovenop ving ‘Lady Bird’ begin dit jaar vijf vette Oscarnominaties: Beste Film, Beste Actrice, Beste Regie, Beste Scenario en Beste Actrice in een Bijrol. Dat is wel véél wierook voor een prent die wel goed, maar allesbehalve briljant is. Nu is het zo dat ‘Lady Bird’ in de VS uitkwam in de nasleep van #MeToo, toen in Hollywood volop de shift naar female empowerment werd ingezet. Onze gok is dan ook dat de Academy met al die Oscarnominaties voor ‘Lady Bird’ veeleer een statement heeft willen maken: ‘Zie je wel dat we ook vrouwen durven te nomineren!?’ Bekeken door de #TimesUp-bril valt het inderdaad toe te juichen dat er met Greta Gerwig nog eens een deftige regisseuse is opgestaan, maar gezien door de ‘Is dit een goeie film?’-bril zien we iets anders: geen meesterwerk, maar een ontroerende coming-of- agefilm die met gerust gemoed z’n plaats mag opeisen tussen ‘The Diary of a Teenage Girl’, ‘The Edge of Seven-teen’ en ‘Pretty in Pink’.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: