Solo: A Star Wars Story

, door ()

292

Ja, het is ’m! Er valt veel te vertellen over de nieuwe ‘Star Wars’-spin-off, maar dat het hoofdacteur Alden Ehrenreich, ondanks een slechts vage fysieke gelijkenis met Harrison Ford, is gelukt om Han Solo overtuigend vast te pinnen – schuine grijns inbegrepen – is uiteraard het enige wat écht telt. Onze opluchting was immens. Want Han Solo is, meer nog dan Indiana Jones of Dutch uit ‘Predator’, altijd onze favoriete filmheld geweest. En dat zeggen we niet alleen omdat hij graag rondhangt in schimmige bars, of omdat hij de kapitein is van het coolste ruimteschip aller tijden, de Millennium Falcon. Of omdat hij, in weerwil van zijn cynische houding in ‘The Empire Strikes Back’, tóch het meisje krijgt. Wat we nog het meest aan hem waarderen, is dat Han – door C-3PO ooit bestempeld als ‘een onmogelijk man’ – ongeveer de enige in het ‘Star Wars’-universum is die voor zichzelf denkt. In een heelal waarin iedereen ofwel een kepie van de rebellen ofwel een Stormtrooper-pak draagt, houdt hij vast aan zijn eigen coole jasjes; een levenshouding die navolging verdient.

In ‘The Force Awakens’ maakte de oude Han een waardige comeback, en nu heeft de jonge Han zijn eigen standalone-film gekregen. Zoals u wellicht weet, ging de productie door erg zwaar weer: nadat regisseurs Phil Lord en Christopher Miller na zware meningsverschillen de laan waren uitgestuurd en vervangen door Ron Howard, spraken sommigen al over ‘de grootste ‘Star Wars’-flop ooit’. Geen idee hoe groot de puinhoop precies was, maar goeie ouwe Ron heeft er een geweldige avonturenfilm uit weten te puren. U ziet: Han Solo is niet kapot te krijgen!

Hoe Han aan zijn achternaam komt, hoe hij Chewie leert kennen, hoe de Falcon in zijn bezit komt (nog niet die roestbak uit de andere films, maar een propere schuit), hoe hij in het smokkelaarsleven terechtkomt: ‘Solo’ vertelt het met schwung en humor, én met veel gevoel voor wat een ‘Star Wars’-film behoort te zijn. Zo maken we na BB-8 kennis met een alweer geweldige sidekick: L3, de navigatiedroid die gelijke rechten hoog in het vaandel voert. En bovendien zet ‘Solo’ iets recht wat George Lucas met zijn stompzinnige digitale ingrepen in de re-release van de oorspronkelijke trilogie had verpest (hallo, Greedo?).

Natuurlijk blijft het wel een béétje jammer dat Disney ons deze spin-offs serveert. Immers: hoe meer we te weten komen over onze geliefde personages, hoe minder er wordt overgelaten aan de eigen fantasie. Maar eerlijk is eerlijk: scènes zoals die waarin Han en Lando (ook Donald Glover doet alles juist) elkaar ontmoeten, hadden we zelf écht niet beter kunnen verzinnen. Naar het einde toe dienden wij ook met een krop in de keel terug te denken aan Luke die in ‘The Last Jedi’ de lichten in de cockpit van de Falcon aanknipt. Om nu de jeugdige Han voor de eerste keer in diezelfde cockpit de stuurknuppel in handen te zien nemen... Slik. En wanneer Chewie even later naast hem plaatsneemt, voelt alles in de wereld weer heel even aan zoals het hoort.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: