Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald

, door ()

259

Het grauwe embleem van Warner Bros glijdt als een dreigend, schermvullend gevaarte op je af. De grommende strijkers die intussen weerklinken, zetten je zintuigen onmiddellijk op scherp. Boven de wolkenkrabbers van New York verzamelen zich gitzwarte wolken, felle bliksemschichten zorgen voor een grimmige horrorsfeer, donderslagen doen je borstkas daveren. De toon is gezet, de toverteerlingen zijn geworpen: de tweede episode van de ‘Fantastic Beasts’-franchise wordt, zo voel je al na één minuut, een avontuur vol terneerdrukkende somberte.

Uit de spectaculaire openingsscène, waarin de in de vorige film gevangen genomen Grindelwald (Johnny Depp) op een nachtelijk gevangenentransport wordt gezet (wat in het ‘Fantastic Beasts’-universum betekent dat we Grindelwald in een zwarte koets door de lucht zien klieven), blijkt onmiddellijk dat de toverstafjes deze keer niet zullen dienen om gouden bellen tevoorschijn te toveren of om breuken te spalken, maar om tegenstanders vlakaf te doden. Meteen weten we waarom de eerste ‘Fantastic Beasts’ uit 2016 zo richtingloos aanvoelde: die diende alleen maar om de nieuwe personages te introduceren, de krijtlijnen van de plot uit te zetten en de fans te laten wennen aan de naar financieel gewin ruikende uitbreiding van het Harry Potter-universum.

In de tweede aflevering mag er eindelijk ook iets op het spel staan. Nu Newt Scamander (Eddie Redmayne) en zijn collega’s van het Ministerie van Toverkunst beseffen dat Grindelwald, die zich in Parijs schuilhoudt, een einde wil maken aan de al honderd jaar durende vrede tussen tovenaars en niet-tovenaars, en nu duidelijk wordt dat hij in zijn drang om over iedereen te regeren zelfs geen mensenkinderen zal sparen, is het voor iedereen tijd om een kant te kiezen.

De grimmigheid van het verhaal hield ons van de eerste tot de laatste minuut in de ban, maar ‘Fantastic Beasts 2’ is géén feilloze film. De door J.K. Rowling herself neergepende plot valt nu en dan moeilijk te volgen, de personages flitsen soms om onduidelijke redenen van de ene locatie naar de andere, en voor de rest vinden wij Eddie Redmayne – wiens schermtijd gelukkig beperkt blijft – nog steeds een irritante acteur.

De échte ster van ‘Fantastic Beasts 2’ heet Johnny Depp. Met zijn blond geverfde haren, zijn omhooggeslagen witte kraag en zijn licht naar beneden getrokken mondhoeken zet hij een opvallend beheerste vertolking neer. Zijn geweldigste moment duurt slechts een nanoseconde: Grindelwald die, als een soort macabere Herbert von Karajan, met zijn toverstaf de Schouwers letterlijk de dood in staat te dirigeren. En zo zijn we ook te weten gekomen waar de beroemde Londense smog vandaan komt: uit de toverstaf van niemand minder dan Albus Perkamentus! By the way, komt Perkamentus – die hier verschijnt in de gedaante van Jude Law – nu wérkelijk uit de kast als gay, of hebben wij die spiegelscène helemaal verkeerd geïnterpreteerd?

We wilden nog iets zeggen over de grootse climax op het kerkhof van Père-Lachaise, maar hoor! Het is tijd! Grindelwald roept zijn volgelingen. Beloof hem eeuwige trouw, of sterf. Tijd om een kant te kiezen!

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: